προσφατες αναρτησεις

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ


pnevmatikos-porfiriou-1 








































Μεγάλη ήταν η ευλογία για όλους τους χριστιανούς, όπου γης, η αγιοκατάταξη πριν από δύο χρόνια των σύγχρονων Αγίων της Εκκλησίας, γερόντων Παϊσίου και Πορφυρίου.

Καθ' όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωή τους προσπάθησαν να ακολουθήσουν τα βήματα του Χριστού.

Δεν διαμαρτυρήθηκαν ούτε λύγισαν από τις δυσκολίες, τις κακουχίες και τις ασθένειες. Αντιθέτως, αγκάλιασαν όλους τους ανθρώπους που πήγαιναν να τους δουν από κοντά, να μιλήσουν μαζί τους, για να πάρουν δύναμη και να σηκώσουν τον δικό τους σταυρό.

Στην περίπτωση του Αγίου Πορφυρίου, γνωρίζουμε ότι από μικρή ηλικία αφιερώθηκε στον Θεό πηγαίνοντας στο Περιβόλι της Παναγίας, στο Αγιο Ορος.

Ωστόσο δεν είναι ευρύτερα γνωστό το γεγονός ότι ο Αγιος Πορφύριος είχε ως πνευματικό πατέρα μια ξεχωριστή προσωπικότητα, τον π. Αντώνιο Γκίκιζα.

Ο ευλαβής αυτός κληρικός γεννήθηκε στο Κρανίδι Αργολίδας στις 7 Ιανουαρίου 1910 και εκοιμήθη στην Αθήνα, σε ηλικία 89 ετών, στις 30 Σεπτεμβρίου 1999.

Εμενε ως ασκητής σε ένα υπόγειο διαμέρισμα επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, υπομένοντας καρτερικά και με δύναμη ψυχής τα χτυπήματα που προέρχονταν από μακρόχρονη ασθένεια.

Ο π. Αντώνιος διακόνησε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, στο Κερατσίνι. Οι ακαδημαϊκές γνώσεις του ήταν αξιοθαύμαστες όχι μόνο για την εποχή όπου έζησε αλλά και για σήμερα. Κατείχε τέσσερα πτυχία και γνώριζε έξι ξένες γλώσσες!

Χάρη στο μορφωτικό επίπεδό του και στις ικανότητές του, υπηρέτησε ως νομικός (ήταν, μεταξύ άλλων, και πτυχιούχος Νομικής) στο αντίστοιχο γραφείο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Η γνωριμία του με τον γέροντα -και μετέπειτα Αγιο της Εκκλησίας- Πορφύριο έγινε όταν υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα ως ιεροκήρυκας στην Κύμη Ευβοίας.

Χαρακτηριστικό δείγμα της μεγάλης πνευματικότητάς του ήταν ότι δεν δέχτηκε ποτέ τα υψηλά αξιώματα τα οποία του προτάθηκαν.

Βεβαίως, επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο, ο π. Αντώνιος Γκίκιζας είχε πνευματικό πατέρα μια άλλη οσιακή μορφή, τον π. Παύλο Νικηταρά από το Κρανίδι, με καταγωγή από τη γνωστή οικογένεια των γενναίων πολεμιστών του 1821.

Επίσης, όταν ακόμη ήταν μικρό παιδί, γνώρισε τον Αγιο Νεκτάριο, για τον οποίο έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια.
Ο π. Αντώνιος, μετά την κοίμησή του, ετάφη στον Ναό του Αγίου Αντωνίου, στην Αχλαδερή Ευβοίας, εκεί όπου το 2001 χτίστηκε η φερώνυμη μονή.

Η «Ορθόδοξη Αλήθεια» φέρνει αποκλειστικά στο φως σκέψεις, διδάγματα και ξεχωριστές εμπειρίες, τις οποίες έζησε ο π. Αντώνιος Γκίκιζας και μοιράστηκε με ανθρώπους που είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν μαζί του.

Μεταξύ άλλων, ο ίδιος αναφέρεται στο πώς θα γνωρίσουμε τον Χριστό, στη σημασία της μετάνοιας και της ταπείνωσης, ενώ υπογραμμίζει ότι στην εποχή μας κυριαρχούν ο εγωισμός, η εμπάθεια και η αμαρτία.

Για το πώς θα γνωρίσουμε τον Χριστό: «Χρειάζεται μόνωση, λατρεία στον Θεό, τους Αγίους και αγγέλους. Εχουμε τον ίδιο προορισμό με τους αγγέλους, να δοξολογούμε τον Θεό. Υπάρχει ο γήινος και ο αόρατος κόσμος, δεν έχει αρχή και τέλος ο αόρατος (κόσμος). Ο γήινος κόσμος αυτοκαταστρέφεται, επειδή οι άνθρωποι έχουν πιστέψει ότι δεν υπάρχει αόρατος κόσμος. Ο Χριστός θα τους δείξει και θα πιστέψουν όσοι είναι καλοπροαίρετοι. Δεν υπάρχει νύχτα στον Θεό, μόνο ευφροσύνη φωτός. Η δόξα είναι το κυριότερο στον αόρατο κόσμο…»

Για την προσευχή και την ταπείνωση: «Καταργείται ο χρόνος σ' αυτούς που προσεύχονται. Τα πάντα και εν πάσι Χριστός, παρελθόν, παρόν και μέλλον δεν υπάρχει στον ουρανό. Οσο ταπεινωνόμαστε τόσο προσελκύουμε τη χάρη, κατά χάριν να επικοινωνούμε με την άκτιστη ενέργεια του Θεού… Ο Θεός είναι παρών είτε το ξέρουμε είτε δεν το ξέρουμε. Με τη σιωπή, πιο καλά».

Για την πίστη στον Θεό: «Οποιος πιστεύει τον επισκέπτεται ο Θεός διά του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός θα μπει στην ψυχή, θα Του κάνουμε τραπέζι και θα μας μεταδώσει την ουράνια βασιλεία».

Για την αξία της μετάνοιας: «Η μετάνοια εξασφαλίζει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. (Η ψυχή μας) γίνεται ναός της θεότητος όταν μετανοήσει. Οταν πιστεύουμε, δεν υπάρχει θάνατος. Του ορατού κόσμου η δόξα είναι θάνατος».

ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

«Ο εγωισμός, το συμφέρον, η εμπάθεια, η αμαρτία, τρομερό πράγμα, αυτά κυριαρχούν. Με την αμαρτία εισχωρούν τα δαιμόνια μέσα μας και μας σκοτώνουν. Παραμονεύει ο θάνατος. Με τη βαθιά μετάνοια δεν θα εισχωρούν τα δαιμόνια μέσα μας… Να προσευχόμαστε να μας δίνει ο Θεός μετάνοια, γιατί είναι δώρον Θεού. Κυοφορία πνευματική είναι η μετάνοια. Οπως η γυναίκα, όταν γεννήσει, έχει μεγάλη χαρά, έτσι και στην πνευματική ζωή, όταν έρθει το άκτιστον (βρέφος) της Θεοτόκου. Σ' αυτό συντελεί η μετάνοια. Συγγενεύουμε με την Παναγία. Πρέπει να περιμένουμε την εξ ουρανού κυοφορίαν. Συμμόρφωση του Θεού εντός ημών είναι δύσκολο, είναι δύσκολο, αλλά ο άνθρωπος αξίζει περισσότερο από όλο τον κόσμο… Εμβάθυνση στην ταπείνωση. Για την είσοδό μας στον ουράνιο κόσμο είναι απαραίτητος η μετάνοια…»

 Του Βασίλη Σπυρόπουλου – Από την εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια που κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου



    Μερικοί μοχθούν σ΄ όλη τους τη ζωή για να μάθουν τι υπάρχει στον ήλιο ή στη σελήνη ή κάτι παρόμοιο, αλλ' αυτά δεν ωφελούν την ψυχή.
     Αν όμως προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε τι υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, τότε θα βλέπαμε στην ψυχή του αγίου τη βασιλεία των ουρανών, ενώ στην ψυχή του αμαρτωλού σκοτάδι και κόλαση. 
      Και είναι ωφέλιμο να το ξέρουμε, γιατί θα είμαστε αιώνια είτε στη βασιλεία είτε στην κόλαση.

Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου .

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Για την αγάπη. Για εκείνους που δεν έχουν αγάπη.


Για την αγάπη.

Είναι μακάριος ο άνθρωπος εκείνος που έχει αγάπη Θεού, γιατί περιφέρει με την παρουσία του τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη, και αυτός που μένει μέσα στην αγάπη, μένει « ἐν τῶ Θεῶ». Εκείνος που έχει αγάπη υπερέχει, με τη βοήθεια του Θεού, από όλους. Εκείνος που έχει αγάπη δε φοβάται, διότι η αγάπη βγάζει έξω από την ψυχή το φόβο.
Εκείνος που έχει αγάπη δεν αποστρέφεται ποτέ κανέναν, ούτε μικρό, ούτε μεγάλο, ούτε ένδοξο, ούτε άδοξο, ούτε φτωχό, ούτε πλούσιο, αλλά γίνεται ακάθαρτο αποσπόγγισμα όλων. Όλα τα σκεπάζει, όλα τα υπομένει. Εκείνος που έχει αγάπη δεν αλαζονεύεται εναντίον κάποιου, δεν ξιππάζεται, κανέναν δεν κακολογεί, αλλά και αυτούς που κακολογούν τους αποφεύγει.
Εκείνος που έχει αγάπη δε σκέφτεται με πανουργία, δε θέλει να υποσκελίσει, ούτε υποσκελίζει τον αδελφό.
Εκείνος που έχει αγάπη δε ζηλεύει, δε φθονεί, δεν κατατρέχει, δε χαίρεται με την πτώση των άλλων, δεν εξευτελίζει αυτόν που έπεσε σε σφάλμα, αλλά τον συλλυπείται και τον συμπαραστέκεται και τον ανακουφίζει, δεν παραβλέπει τον αδελφό στην ανάγκη του, αλλά τον συμπαραστέκεται, και πεθαίνει μαζί του.
Εκείνος που έχει αγάπη εκτελεί το θέλημα του Θεού, και είναι μαθητής του, διότι ο ίδιος ο καλός μας Δεσπότης είπε « Από αυτό θα ξέρουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν αγαπάτε ο ένας τον άλλο». Εκείνος που έχει αγάπη ποτέ δεν αποκτά κάτι για τον εαυτό του, δε θεωρεί τίποτε δικό του, αλλά όλα όσα έχει τα προσφέρει κοινά σε όλους. Εκείνος που έχει αγάπη κανέναν δε θεωρεί ξένο, αλλά όλους τους έχει δικούς του.

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ !


"Ο άνθρωπος καλλιεργώντας την αρετή συνειδητοποιεί το βάθος της αμαρτίας, και όχι το ανάποδο".*Ο ταπεινός καταλαβαίνει...
Δημοσιεύτηκε από Paulos Papadopoulos στις Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015


"Ο άνθρωπος καλλιεργώντας την αρετή συνειδητοποιεί το βάθος της αμαρτίας, και όχι το ανάποδο".*

Ο ταπεινός καταλαβαίνει την βλάβη της υπερηφανείας.
Ο ανεξίκακος καταλαβαινει την αστοχία της μνησικακίας.
Ο εγκρατης καταλαβαίνει την ρυπαρότητα της πορνείας.
Ο ελεήμων καταλαβαίνει την αιχμαλωσία της φιλαργυρίας.
Αυτός που γεύεται την θεία παρηγορία καταλαβαίνει την δυστυχία που φέρνει η ελπίδα μονάχα στην ανθρώπινη παρηγοριά.
Η αρετή φωτίζει τον άνθρωπο να εννοήσει το μέγεθος της αμαρτίας.
Το φως σε κάνει να συνειδητοποιείς τί είναι το σκοτάδι.
Το να ορθοτομείς τον λόγο της Αληθείας με την ζωή σου, σε κάνει να βλέπεις την πλάνη και να την χαστουκίζεις όπως έκανε ο Άγιος Νικόλαος. 
Χαστούκισε τον Άρειο από αγάπη στην Α' Οικουμενική Σύνοδο. Δεν τον χάιδεψε, δεν είπε "δεν πειράζει ας λέγει τις πλάνες του". 
Τον χαστούκισε βλέποντας το πλάσμα του Θεού να παρασύρεται απο την οξύτητα του νού του, από τις γνώσεις του, από τον εγωισμό του σε δρόμους ψεύδους και αυτοκαταστροφής. Χαστούκισε τον Άρειο διότι είδε να κινδυνεύει το ποίμνιο, ο πιστός λαός του Θεού.
Όποιος αγαπά δεν είναι μόνο χάδια. Η πραγματική αγάπη θέλει την ένωση με τον Θεό, ακριβώς ότι θέλει και ο Κύριος. "πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν". (Α' Τιμόθεον 2,4)
Η αγάπη για να είναι αληθινή θα πρέπει να ορθοτομεί -με την παρουσία της- την αλήθεια, αλλιώς είναι μάταια, πονηρή, εμπαθης, ανάπηρη.
*Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ


Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Η θεραπεία της ψυχής κατά τον αγιο γέροντα Πορφύριο

Σ’ ἕνα πνευματικό του τέκνο εἶπε ὁ Γέροντας: «Σοῦ ἔχει δώσει πολλά χαρίσματα ὁ Θέος. Σέ προίκισε μέ δῶρα σπάνια. Τό νιώθεις; Νά Τόν εὐχαριστεῖς συνεχῶς καί νά ταπεινώνεσαι στήν Ἀγάπη Του. Παρακάλει τόν Θεό, νά σοῦ στείλει τήν ἁγία ταπείνωση. Ὄχι αὐτή πού λέει, εἶμαι τελευταῖος, εἶμαι τιποτένιος. Αὐτή εἶναι σατανική ταπείνωση. Ἡ ἁγία ταπείνωση εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ». «Η θεραπεία της ψυχής κατά τον Γέροντα Πορφύριο»

Δημοσιεύτηκε από Antipas Nikitaras στις Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ