προσφατες αναρτησεις

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

«Η Εκκλησία είναι η σωτηρία αυτών που χάνονται»

Η νέα αυτή αρχή του χρόνου ας είναι η αρχή της καλής υποψίας ότι τελικά ο Χριστός δεν είναι ένας τελώνης ηθικής, δεν είναι ένας τύρρανος που στέκει και παραφυλά για να τιμωρήσει· η Εκκλησία Του δεν είναι μια κάστα εκλεκτών, ούτε μια συμμορία μαυροφόρων, δεν είναι ένα επίγειο δικαστήριο αλλά ένα πνευματικό νοσοκομείο.
------------------------------
Οι κληρικοί δεν είναι εκπρόσωποι ή αντιπρόσωποι του Θεού αλλά διακονητές των Μυστηρίων, μιας και ο Θεός είναι παρών στην Εκκλησία Του άρα δεν έχει ανάγκη από αντιπροσώπους. Όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο είναι σαν να παραδέχεται ότι ο Θεός απουσιάζει από την Εκκλησία Του.
------------------------------
Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος θα πει: «Η Εκκλησία είναι η σωτηρία αυτών που χάνονται». Και ο Ντοστογιέφσκι θα σημειώσει ότι ο Χριστός δεν είναι μόνο για τους καθαρούς, για τους ηθικούς, αλλά ήρθε και γι'αυτούς που «ποτέ τους δεν θεώρησαν τον εαυτό τους άξιο για τη Βασιλεία Του», δηλαδή για εκείνους που ναι μεν αμάρτησαν αλλά έχουν συναίσθηση της αμαρτίας τους και έτσι ταπεινώνονται, μετανοούν και παλεύουν και ελπίζουν ακόμα και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι τους.
------------------------------
Κανείς μας δεν είναι τέλειος, κανείς μας δεν είναι άμεμπτος, όλοι μας έχουμε πέσει και θα πέσουμε, όλοι μας έχουμε σφάλλει και θα σφάλλουμε, όλοι μας έχουμε πληγώσει, απογοητεύσει, προδώσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Όλοι μας όμως έχουμε και την ευκαιρία να πάψουμε να ζούμε μέσα στον τάφο του εγωισμού και ν'αναστηθούμε.
Σε όλους μας δίδεται η ευκαιρία να δούμε τον Θεό από αυτή την ζωή.
Λέγει ένας όσιος πατέρας ότι "η μετάνοια είναι η πρώτη όρασις του Θεού". Όλα από κει αρχίζουν, με την μετάνοια ανακαινιζόμαστε και βάζουμε νέα αρχή.
------------------------------
Κάθε τέλος μια αρχή και κάθε αρχή ένα τέλος. Και κάπου εκεί, στην πάλη των προσωπικών μας αποφάσεων και επιλογών στέκει ο Χριστός. Στέκει έτοιμος να επέμβει, να βοηθήσει, να αναστήσει, να φωτίσει, αρκεί να Τον αφήσεις. "Κύριε, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ και ελέησόν με" και αμέσως η παρουσία Του γεμίζει χρώμα την μουντίλα σου, γεμίζει με ευωδία την ζωή σου.
------------------------------
Νέο έτος, νέα αρχή.
Και ο χρόνος, αυτός ο μεγάλος πρωταγωνιστής της ιστορίας σαν κομπάρσος μοιάζει που σε λίγο θα απολυθεί, γιατί ο Χριστός ο οποίος είναι πέρα από τον χρόνο, σε κάνει να αντιληφθείς ότι τελικά ο χρόνος δεν έχει εξουσία πάνω σου, γιατί είσαι αιώνιος όπως η Αγάπη σου.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

ΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑ...

     ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ  ΒΕΡΟΙΑΣ    ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Παράκληση Αγίου Σπυρίδωνος του Θαυματουργού Επισκόπου Τριμυθούντος

Παράκληση Αγίου Σπυρίδωνος του Θαυματουργού Επισκόπου Τριμυθούντος





Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν καί καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.
 
Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού• καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού• ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού• τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἴτα τά παρόντα Τροπάρια.
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.

Τόν ἱεράρχην τοῦ Χριστοῦ τόν πανένδοξον καί τροπαιοῦχον εὐσεβείας ἀήττητον, τῶν ὀρθοδόξων καύχημα, Σπυρίδων σοφόν, πάντες ἀνυμνήσωμεν, πρός αὐτόν ἐκβοῶντες, ρύσαι ἰκεσίαις σου, πειρασμῶν καί κινδύνων, τούς μετά πόθου, Πάνσεπτε, τό σόν, καταφιλοῦντας ἱερόν ἐκτύπωμα.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Τή Θεοτόκω ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν, ἁμαρτωλοί καί ταπεινοί καί προσπέσωμεν, ἐν μετανοία κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς• Δέσποινα βοήθησον, ἐφ’ ἠμίν σπλαγχιθεῖσα• σπεῦσον ἀπολλύμεθα, ὑπό πλήθους πταισμάτων• μή ἀποστρέψης σούς δούλους κενούς• σέ γάρ καί μόνη ἐλπίδα κεκτήμεθα.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημα μου•επί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μοῦ καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου•αγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἀν•ολοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ• τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα• τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριον σού μόσχους.

Εἴτα ψάλλομεν τάς Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος.
Ὠδή ἅ΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας.

Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Σπυρίδων Μακάριε τῶν πιστῶν, ἀντιλήπτωρ μέγα ,τήν πρεσβεία σου συνεργόν, ἠμίν πάσι δίδου τοῖς ἐκ πόθου, ἀσπαζομένοις τήν θεία Εἰκόνα σου.

Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Πᾶσαι εὐσεβούντων ὤ θαυμαστέ, Σπυρίδων αἵ τάξεις, ἀνυμνούσι σέ ἀληθῶς, Θεός γάρ ὁ πλάστης καί δεσπότης, ἀξιοχρέως σέ πάτερ ἐδόξασε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι. χριστιανος.gr
Φωτί τῷ αὐλω ἐν οὐρανῶ, Σπυρίδων Παμμάκαρ, σύν ἀγγέλοις σύ ἐντρυφῶν, ταῖς πρός τόν Δεσπότην εὐπροσδέκτοις, ἠμᾶς λιταίς σου φωταγώγησον. χριστιανος.gr
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Συνέχομαι κινδύνοις καί πειρασμοῖς, καί πρός σέ Παρθένε, καταφεύγων ἐπιζητῶ, τήν λύσιν αὐτῶν καί σωτήριαν, διο λιταίς σου τόν δοῦλον σόν οἴκτηρον.

Ὠδή γ΄. Σύ εἰ τό στερέωμα
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Νεκράν σύ ἐφώνησας, ἐκ τοῦ μνημείου Σπυρίδων Ὅσιε, οὕτω καμέ, πταίσμασι θανόντα, σαῖς λιταῖς ἑξανάστησον.
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Κόρος οὐ προσγίνεται, τοῖς σέ τιμῶσι Σπυρίδων Ὅσιε, Σύ γάρ ἠμῶν, προστάτης καί ρύστης, καί τιμή καί ἀντίληψης.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
πασης μέ θλίψεως, καί ἐκ κινδύνων, Σπυρίδων Ὅσιε, σαῖς προσευχαῖς καί παντοίων νόσων καί κολάσεως λύτρωσε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
χων τήν ἐλπίδα μου ἐν σοῖ Πανάσπιλε Δέσποινα ὅλην πρός σέ, ἀνατείλω χαίρων τήν ψυχήν καί διάνοιαν.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
πολύφωτε ἥλιε τῶν Πατέρων κλέος Σπυρίδων Ὅσιέ , τους τιμώντας σέ ἀξίωσον, φωταγωγηθῆναι ταῖς πρεσβείαις σου.
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Παρεστῶς τοῦ Παντάνακτος, θρόνω αἰωνίω τούς ἀνυμνοῦντας σέ, ὤ Σπυρίδων ἐλευθέρωσον, ἐκ παντός κινδύνου ἰκεσίαις σου.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
ς τόν ὄφιν μετέβαλες, εἰς χρυσόν Σπυρίδων Παναγιώτατε, οὕτω δέομαι μετάβαλε, ἀπό τῶν κακῶν μέ εἰς μετάνοιαν.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ρύσαι Μῆτερ τόν δοῦλον σου, ἐκ τῶν κατεχόντων δεινῶν μέ θλίψεων, ἐπί σοῖ γάρ ἀνατίθημι πάσαν τήν ἐλπίδαν Ἀειπάρθενε.

Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Λύσον τῶν παθῶν, τήν ὁμίχλη Ἁγιώτατε, τή φωταγωγία τῶν σεπτῶν σου λιτῶν, καί πρός τρίβους, βίου μέ ὁδήγησον. χριστιανος.gr
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Νόσων ἰατρός, καί κινδύνων ρύστης ἔνθεος, σύ ἀνεδείχθης Σπυρίδων Ἱερέ. Διο ψυχήν μου, ταῖς λιταίς σου νῦν θεράπευσον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ρύσαι μέ δεινῶν, ὤ Σπυρίδων ἱερώτατε τόν σοί εὐλαβῶς καταφεύγοντα καί ταῖς λιταίς σου, πάσης θλίψεως ἁπάλλαξον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
χραντε ἠμίν, τοῖς οἰκέταις σου χορηγῆσον, τοῖς κατεχομένοις ὑπό τῶν θλίψεων τήν σωτηρίαν, μεσιτείαις σου πρός Κύριον.

Ὠδή στ΄. Τήν δέησον ἐκχεῶ
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Νεκρώσας, σού τῆς σαρκός τάς κινήσεις, ἑξανέστησας νεκρούς ὤ Σπυρίδων, ζωοποιῶ καί ἐνθέω σου λόγω. Ὅθεν καμού τήν ψυχήν Πάτερ Ἅγιε, ταῖς σαῖς λιταῖς ὡς συμπαθής, νεκρωθείσαν τοῖς πάθεσι ζώωσον. χριστιανος.gr
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Συνέχει μέ τῶν πταισμάτων θάλασσα, καί χειμάζει τρικυμία κινδύνων, καί πρός βυθόν ἀπωλείας καθέλκει, τῶν ἀνιάτων παθῶν ἡ ἀντιπνοια, Θεόν ὁ κυρήξας τόν Χριστόν, ὤ Σπυρίδων τῶν κλύδωνα κόπασον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Προστάτα τῶν θλιβωμένων Σπυρίδων, μολυνθεῖσαν ἠδοναῖς τήν ψυχήν, μοῦ διά λουτροῦ κατανύξεως Θείας, καθαρτικῶν τέ δακρύων ἀπολοῦσον. Καί ρύσαι μέ τῆς φοβερᾶς,σαῖς λιταῖς καί ἀσβέστου κολάσεως.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Φυγάδευσον ἐκ τῆς ἀθλίας σαρκός μου, τήν ἀνίατον ἀσθένειαν Κόρη καί τῶν δεινῶν ἀλγηδόνων μέ ρύσαι καί θεραπείαν τελείαν μοί δώρησαι καί σῶσον μέ τόν ἐπί σοῖ, πεποιθότα ταῖς θείαις πρεσβείαις σου.
Διασωσον ἀπό κινδύνων τούς δούλους σου Ἱεράρχα, ὅτι πάντες τή σή πρεσβεία προστρέχομεν, ἴνα ρυσθῶμεν Φανούριε πάσης βλάβης.
Ἐκ θλίψεων καί ἐκ παντοίων κινδύνων λύτρωσαι Ἱεράρχα τούς τήν θείαν Μνήμην σου θερμῶς ἑορτάζοντας ὡς ρύστης τῶν θλιβωμένων Σπυρίδων.
Ἄχραντε, ἡ διάλογου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Zoom in (real dimensions: 400 x 524)

Ὁ Ἱερεύς μνημονεύει. Εἴτα τό κοντάκιον Ἦχος δ΄
Τοῖς λόγοις ἐκόσμησας ,τήν ἐκκλησίαν Χριστοῦ, τοῖς ἔργοις ἐτίμησας τό κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, Σπυρίδων Μακάριε. Ἔλαμψας ἐν τῷ κόσμω, τή ἐν τή σωφροσύνη, χάριτας ἰαμάτων ἀπαστράπτων τοῖς πάσι. Διο καί νῦν γεραίρομεν πίστει τήν Μνήμην σου.

Καί εὐθύς τό Προκείμενον. Ἦχος δ΄
Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν.
Στίχος. Ἀκούσατε ταῦτα πάντα τά ἔθνη, Ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τήν Οἰκουμένην.

Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατά Ἰωάννην (ι΄ 9-16)
Εἶπεν ὁ Κύριος. Ἐγώ εἴμι ἡ θύρα, δί ἐμοῦ ἐάν τίς εἰσέλθη, σωθήσεται, καί εἰσελεύσεται, καί ἐξελεύσεται, καί νομήν εὐρήσει. Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰμή ἴνα κλέψη, καί θύση, καί ἀπολέση• ἐγώ ἦλθον ἴνα ζωήν ἔχωσι καί περισσόν ἔχωσιν. Ἐγώ εἴμι ὁ Ποιμήν ὁ καλός• ὁ Ποιμήν ὁ καλός τήν ψυχήν αὐτοῦ τίθησιν ὑπέρ τῶν προβάτων. Ὁ μισθωτός δέ καί οὐκ ὧν ποιμήν οὐ οὐκ εἰσί τά πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τόν λύκον ἐρχόμενον, καί ἀφίησι τά πρόβατα, καί φεύγει καί ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά, καί σκορπίζει τά πρόβατα. Ὁ δέ μισθωτός φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι, καί οὐ μέλει αὐτῶ περί τῶν προβάτων. Ἐγώ εἰμί ὁ Ποιμήν ὁ καλός, καί γινώσκω τά ἐμᾶ, καί γινώσκομαι ὑπό τῶν ἐμῶν. Καθώς γινώσκει μέ ὁ Πατήρ καγῶ γινώσκω τόν Πατέρα, καί τήν ψυχήν μου τίθημι, ὑπέρ τῶν προβάτων. Καί ἀλλά πρόβατα ἔχω, ἅ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης, κακείνα μέ δεῖ ἀγαγεῖν, καί τῆς φωνῆς μου, ἀκούσουσι, καί γενήσεται μία ποίμνη, εἰς ποιμήν.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ταῖς τού σου Ἱεράρχου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεήμων, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.

Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Πλοῦτον ἀναφαίρετον ἔχει σέ Κέρκυρα νῆσος, ταύτην ἀξιάγαστε φαεινοῖς αὐγάζοντα ταῖς λαμπρότησιν. ἡ καί νῦν δώρησαι τήν εἰρήνην Πάτερ, καί τροπαίων αὔτην ἔμπλησον, ἐχθρῶν τήν ἔπαρσην καί παρεμβολᾶς κάμψας βέλεσι, Σπυρίδων Θεοδόξαστε καί τῆς συμπαθοῦς μεταδόσεως. πλῆσον τάς καρδίας, ἠμῶν τῶν ἀνυμνούντων σέ πιστῶς ἐν παρρησία δεόμενος ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Ὁ Ἱερεύς:
Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σού• ἐπισκεψαι τόν κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων καί καταπεμψον ἐφ’ ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια• πρεσβείαις τῆς παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας• δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυρού• προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων• ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου• τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων• ὧν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργών• τῶν ἁγίων ἐνδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης. Τοῦ ἁγίου ....... (τῆς ἡμέρας), καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον ἠμᾶς. χριστιανος.gr

Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Σῶσον τους σέ ἀνευφημούντας ,Ὀσιώτατε Σπυρίδων Ἱεράρχα, καί τῷ θείω φωτί καταύγασον σούς δούλους, καί ταῖς λιταῖς ἑξάρπασον, τῆς σατᾶν μηχανουργίας.
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.
Ρύσαι Σπυρίδων Ἱεράρχα, σαῖς πρεσβείαις, δαιμόνων ἐπηρείας, λογισμῶν πονηρῶν σός δούλους καί κινδύνων, ὅπως ἀεί σωζόμενοι, καταχρέως σέ ὑμνῶμεν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Παῦσον, Σπυρίδων σαῖς πρεσβείαις, τῆς ψυχῆς μου τήν ἄρρητον ὀδύνην, καί δεινῶν συμφορῶν σόν δοῦλον καί κινδύνων, καί τῶν παθῶν ἁπάλλαξον, ὡς πατήρ τῶν θλιβομένων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. χριστιανος.gr
Ἔμμονον ἔχων τήν κακίαν, καί δουλούμενος ἀτόποις συνηθείαις, εὐσπλαχνία τή σή προστρέχω ἀνακράζων διασωσον μέ, Παναγνέ, Μητρικαίς σου ἰκεσίαις.

Ὠδή ἡ΄. Τόν Βασιλέα
 
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.

Ἀσθενειῶν τέ, χαλεπῶν καί κινδύνων, Ἰατρόν σέ γινώσκω ὤ Σπυρίδων. Ρύσαι οὔν ψυχήν μου, λιταίς σου ἀθυμίας.

Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.

Τῶν κατεχόντων, ἀνιαρῶν τους σούς δούλους ἐλευθέρωσον Σπυρίδων Ἱεράρχα, θείαις σου πρεσβείαις, αὐτοῖς διδούς τήν λύσιν.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Μή διαλείπης, τόν Ἰησοῦν ἱκετεύων, ὡς προστάτης Πιστῶν ὤ Σπυρίδων, διαφυλαχθῆναι ἠμᾶς ἐκ πάσης βλάβης.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἴλαθι Κόρη, τῷ οἰκτροτάτω σου δούλω, καί ἐκ νόσων ἀνιάτων μέ ρύσαι. Ἴνα σέ δοξάζω εἰς πάντας τούς αἰώνας.

Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον
 
Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.

Τούς πόθω τή σή σκέπη, Ἅγιε Σπυρίδων καταφυγόντας κινδύνων διασωσον, καί ἐκ παθῶν καί τῶν νόσων, λιταίς σου λύτρωσαι.

Ἅγιέ του Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἠμῶν.

Φρουρῶν μή διαλίπης, Ὅσιε Σπυρίδων, τούς σέ τιμώντας πιστῶς καί δοξάζοντας, καί σαῖς πρεσβείαις κινδύνων, αὐτούς λυτρούμενος.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Λυτρούμενος ὡς ὤφθης, πρότερον Σπυρίδων, τούς ἐν Κερκύρα πιστῶς σοῖ προστρέξαντας. Οὕτω καί νῦν πάσης, ρύσαι μέ περιστάσεως.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μαρία σωτηρίας, λιμένα σέ εἰδότες, τή Παναχράντω σου σκέπη προστρέχομεν, καί ἐκ τῶν νόσων, ρυσθῆναι σέ ἰκετεύομεν.

ξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καί ἐνδοξοτέραν
ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια.
 
Χαίροις Τριμυθοῦντος ἡ καλλονή, χαίροις ἀσθενούντων καί πασχόντων ὁ ἰατρός, χαίροις τῶν Πατέρων, ὡράισμα καί κλέος, τρισόλβιε Σπυρίδων, σέ μεγαλύνομεν.

Πρέσβευε Σπυρίδων Θαυματουργέ, ὑπέρ Ὀρθοδόξων, καί ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὅπως τῶν πταισμάτων τήν λύτρωσιν, λαβόντες παρά Θεοῦ σέ πάντες πόθω γεραίρωμεν.

Δέησιν προσάγαγε τῷ Θεῶ, Σπυρίδων Παμμάκαρ, ὑπέρ δούλων τῶν σῶν Σοφέ, τῶν τυραννουμένων, ὑπό παντοίων νόσων, θλίψεων καί κινδύνου, καί τούτους λύτρωσαι.

Σπυρίδων τά ὄμματα τῆς ἐμῆς, ψυχῆς 
τυφλωθέντα, ἁμαρτήμασι χαλεποῖς, φώτισον λιταίς σου, φωτί θεογνωσίας, καί ρύσαι μέ τῶν Ἅδου, πικρῶν κολάσεων.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
 
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον
δός ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Καί τό τροπάριον.
Ἀπολυτίκιον Ἦχος ἅ΄, τοῦ λίθου σφραγισθέντος
 
Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης ἀνεδείχθης ὑπέρμαχος, καί θαυματουργός θεοφόρε, Σπυρίδων Πατήρ ἠιμῶν, διό νεκρά σύ ἐν τάφω προσφωνεῖς, καί ὄφιν εἷς χρυσοῦν μετέβαλες, καί ἐν τῷ μέλπειν τάς ἁγίας σου εὐχᾶς, Ἀγγέλους ἔσχες συλλειτουργοῦντας σοί Ἱερώτατε, Δόξα τῷ σέ δοξάσαντι, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διά σου πάσιν ἰάματα.

Εἴτα Ἐκτενής καί Ἀπόλυσις, μεθ’ ἤν τό ἑξῆς.
Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου.
 
Σκεῦος ἀπετέλεσας σαυτόν, Πνεύματος Ἁγίου τρισμάκαρ, καθαρᾶς σου τήν ψυχήν, χρίσμα θεῖον ἔλαβες, Ἀρχιερεύς γεγονῶς, καί προστάτης θερμοτατος, λαοῦ Ὀρθοδόξου, τοῦ ἐγκαυχωμένου σου. τή παναγία Σωρῶ, ὅθεν ὤ Σπυρίδων θεοφρον, εὔχου τῷ Θεῶ ὑπέρ πάντων, ἠμῶν τῶν τιμώντων καί εὐφημούντων σέ.

Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἠμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Ἦχος β΄.
Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Ὁ Ἱερεύς: Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς. Ἀμήν.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Η γέννηση του Ιησού, είναι η Γέννηση του Χριστού.



Αποτέλεσμα εικόνας για χριστουγεννα 
 ---------------------------
Τι σημαίνει όμως ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός;
Η σωτηρία του ανθρώπου δεν ήταν θέμα διδασκαλίας και καθοδήγησης.
Εάν ήταν τέτοιο ζήτημα, ο Θεός θα μπορούσε να διδάξει με διάφορους τρόπους τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην σωτηρία.
Το θέμα όμως αυτό ήταν οντολογικό, πολύ πιο βαθύ από μία απλή τήρηση κάποιων εντολών. Ο άνθρωπος δεν μπορούσε να νικήσει τον θάνατο και την φθορά. Ακόμα και ως δίκαιος -μετα θάνατον- κατέληγε στον Άδη.
Ο Θεός λοιπόν για να σώσει τον άνθρωπο γίνεται άνθρωπος. Η Ζωή γίνεται ένας θνητός για να νικήσει δια του θανάτου τον Θάνατο.
Η ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού είναι σημαντική όχι με τον τρόπο που έγινε αλλά για το ότι έγινε. Πολλές φορές μένουμε σε μία συναισθηματική προσέγγιση της Γέννησης του Θεανθρώπου ξεχνώντας τον Γεγονός. Μένουμε στη φάτνη, στο κρύο, στη νύχτα (βεβαίως και αυτά δείχνουν την ταπείνωση και την απλότητα του Θεού) και όχι στην πραγμάτωση της Σωτηρίας του Ανθρώπου δια της Ενανθρωπήσεως.
---------------------------
Διαβάζοντας τα σχετικά κείμενα στην Καινή Διαθήκη, βλέπουμε ότι οι Ευαγγελιστές δεν μένουνε στις λεπτομέρειες, στο πώς δηλαδή γεννήθηκε ο Ιησούς, διότι δεν είναι το μείζον αυτό. Το μείζον είναι ότι γεννήθηκε.
Το μείζον είναι ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός και πλέον δια του Ιησού Χριστού η ανθρώπινη φύση θεώνεται.
Η Γέννηση του Ιησού Χριστού είναι το γεγονός αυτό που αλλάζει πλέον την ιστορία της ανθρωπότητας, όχι επειδή απλά την χωρίζει σε π.Χ. και μ. Χ. αλλά διότι πλέον η ανθρώπινη φύση μπορεί να γίνει κοινωνός Θείας φύσεως δια Ιησού Χριστού εν Πνεύματι Αγίω.
---------------------------
Το σημαντικό είναι νομίζω, αυτές τις ημέρες να εμβαθύνουμε σ'αυτό το μυστήριο της Ενανθρωπίσεως του Σωτήρος Χριστού βλέποντας την Γέννησή Του ως το γεγονός της προσωπικής μας σωτηρίας, της προσωπικής μας δυνατότητας όχι απλά να μπούμε στον αισθητό παράδεισο των πρωτοπλάστων αλλά να εισέλθουμε στην Βασιλεία του Θεού Πατρός.
---------------------------
Ο Θεός σώζει τον άνθρωπος από αγάπη και όχι από ανάγκη. Ο Θεός μπαίνει σ'αυτήν την διαδικασία της σωτηρίας του ανθρώπου ό,τι κι αν Του "στοιχίσει". Αυτός είναι ο Θεός μας. Πατέρας.
----------------------------
Η αγάπη του Θεού κινεί την Θεία Οικονομία και ο Θεός σώζει τον άνθρωπο.

Αρχιμ. Παυλος Παπαδοπουλος.

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Ο θρήνος είναι η απόδειξη ότι αγαπήσαμε και αγαπηθήκαμε.


Χάνουμε κάποιον αγαπημένο και θρηνούμε. Και είναι αυτός ο θρήνος μας ευάρεστος στον Θεό. Βλέπει ο Θεός τα δάκρυά μας ως την καλοσύνη που είχε αυτός που αναχώρησε, ως τον σύνδεσμο που είχαμε μαζί του.

------------------

Δυστυχώς υπάρχει η άποψη ότι εμείς ως χριστιανοί δεν πρέπει να θρηνούμε, ούτε τους κεκοιμημένους μας. Κι όμως ο Θεός αναπαύεται στον θρήνο. Γιατί ο θρήνος είναι η απόδειξη ότι αγαπήσαμε και αγαπηθήκαμε.

------------------

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου πει να μην θρηνείς, να μην κλάψεις. Όπως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου πει να θρηνείς και να κλάψεις.

------------------

Μην πνίγεις τα δάκρυά σου, άστα να διηγηθούν και αυτά το κόστος της αγάπης.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

ΒΙΟΣ ΟΣΙΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΩΤΟΥ

ΒΙΟΣ ΟΣΙΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ

ΤΟΥ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΩΤΟΥ




Ο Όσιος Λεόντιος, γεννήθηκε στην Πελοπόννησο και πιο συγκεκριμένα στη Μονεμβασία, γι” αυτό και του αποδόθηκε το επίθετο «ο Μονεμβασιώτης». Καταγόταν από πλούσια, θεοφιλή και ξακουστή οικογένεια. Ο πατέρας του Ανδρέας ήταν διορισμένος από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ανδρόνικο διοικητής Πελοποννήσου. Ακριβή χρονολογία της γεννήσεως του Αγίου δεν έχουμε. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τα ιστορικά δεδομένα υποθέτουμε ότι γεννήθηκε πριν από το 1341 μ.Χ. .


Ο Άγιος έχοντας πολύ καλές προϋποθέσεις – καλή οικογένεια, θέση του πατέρα του – έλαβε καλές αρχές και ανατράφηκε με ευγενικά και χρηστά ήθη. Όταν ήλθε σε ηλικία δεκτική μαθήσεως, επιδόθηκε στη μάθηση, επιθυμώντας να αποκτήσει όχι απλώς τη γνώση, αλλά να φθάσει σε επιστημονική τελειότητα.


Στη συνέχεια ο πατέρας του τον έστειλε στην Κων/λη για να συναναστραφεί με τους εκεί φιλοσόφους και να συνηθίσει τις βασιλικές υποθέσεις, ώστε να του είναι οικείες. Εκεί ο Άγιος ξεχώρισε για το ήθος του και τις γνώσεις του και απέκτησε την εκτίμηση των δασκάλων του και του Βασιλιά.


Στη συνέχεια, επιστρέφει στην Μονεμβασία, αφού εν τω μεταξύ είχε πεθάνει ο πατέρας του, με σκοπό να συμπαρασταθεί και να βοηθήσει τη μητέρα του Θεοδώρα.


Κάνοντας υπακοή σ” αυτήν αναλαμβάνει την περιουσία της οικογενείας και παντρεύεται, ενώ η μητέρα του πηγαίνει σε μοναστήρι Ο Λεόντιος όμως από μικρό παιδί είχε μέσα του τον πόθο να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο Θεό. Έχοντας αυτή την κλίση λοιπόν έπεισε τη σύζυγό του να μείνει στο σπίτι, υπεύθυνη για όλα τα υπάρχοντά τους, μαζί με τα τρία παιδιά τους, ενώ ο ίδιος αποχώρησε από τον κόσμο.


Αρχικά πήγε και υποτάχθηκε σ” έναν ασκητή που ονομαζόταν Μεννίδης, από τον οποίο και εκάρη μοναχός με το όνομα Λεόντιος. (το κοσμικό του όνομα ήταν Λέων.)


Ο ¨Αγιος επιδόθηκε σε ασκητικούς αγώνες, που τον οδήγησαν σε μεγάλο ύψος αρετής. Επειδή όμως επιζητούσε περισσότερα, αναχώρησε για το Άγιο Όρος, όπου και συνέχισε την ασκητική ζωή του. Η μεγάλη ταπείνωσή του, τον έκανε να υποτάσσεται σε όλους, γι” αυτό και όλοι του απέδιδαν μεγάλη τιμή. Αυτό το γεγονός τον έκανε να εγκαταλείψει και το Άγιο Όρος, και να πάει στο όρος Κλωκόν του Γέροντος, πάνω από το Αίγιο, όπου και έφθασε σε τέλεια απάθεια και την ενέργεια θαυμάτων.


Εξ” αιτίας των θαυμάτων, της χάρης και της αρετής του, αποφάσισαν οι βασιλόπαιδες Θωμάς και Δημήτριος να χτίσουν στον τόπο της ασκήσεώς του, ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και άλλα οικοδομήματα, ώστε συγκροτήθηκε μοναστήρι.


Σ” αυτό ο Όσιος, σε ηλικία 75 ετών, παρέδωσε το πνεύμα του στο Θεό, αφού προηγουμένως είχε δεί αγγέλους να τον καλούν από τη γη στον ουρανό.


Το άγιo λείψανο του βρίσκεται στο σπήλαιο της ασκήσεως του και παρέχει άφθονα ιάματα, σ” όσους προστρέχουν σ” αυτό με πίστη.


Η μνήμη του, τιμάται στις 11 Δεκεμβρίου.


Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ


ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ by antonis on Scribd

Με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Μην αγανακτήσεις».

Με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Μην αγανακτήσεις».


Είναι συγκλονιστική η μαρτυρία του π. Σωφρονίου Aγιοταφίτη,ο οποίος παρέλαβε το τίμιο λείψανο του Μάρτυρα για να το ντύσει και να το ετοιμάσει για την ταφή, ότι το σώμα του παρέμενε επί πέντε ημέρες μετά το μαρτύριό του ζεστό και εύκαμπτο.

«Όταν άρχισα να τον ντύνω -διότι οι άλλοι δεν μπορούσαν, δεν άντεχαν να τον βλέπουν από τις κακουχίες που είχε- του λέγω σαν να ήταν ζωντανός:
-Γέροντα μου, τώρα θα με βοηθήσεις να σε ντύσω, διότι βλέπεις είμαι μόνος μου. Όταν άρχισα και του έβαλα την φανέλα, το πρώτο χέρι αμέσως το εκατέβασε μόνος του. Όπως και το άλλο χέρι. Και τα πόδια ομοίως. Του μάζευα τα πόδια να του φορέσω τα ρούχα και όταν τελείωνα τα άπλωνε μόνος του. Στο αριστερό πόδι από κάτω, είχε κτύπημα με το τσεκούρι.

 
Συγκλονιστική είναι επίσης η μαρτυρία του κατά σάρκα αδερφού του π. Ελπιδίου, που αν και χιλιόμετρα μακριά, γνώριζε μετά λεπτομέρειες από το μαρτύριο του αδελφού του Φιλουμένου στην Παλαιστίνη. Άκουε τους δαρμούς του και τον ίδιον να του φωνάζει:
«Αδερφέ μου με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Σε παρακαλώ μην αγανακτήσεις
».

 
 Η μνήμη του του Αγίου ιερομάρτυρος Φιλουμένου τιμάται στις 16/29 Νοεμβρίου

https://proskynitis.blogspot.gr/2016/11/blog-post_817.html 

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Εκεί στο Φρέαρ του Ιακωβ οι φανατισμένοι επιτέθηκαν στο γέροντα με τσεκούρι....


 
ΑΓΙΟΣ  ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ Ο ΕΝ ΤΩ ΦΡΕΑΤΙ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ

Εκεί λοιπόν, δίπλα στο Φρέαρ οι φανατισμένοι επιτέθηκαν στο γέροντα με τσεκούρι: τον χτύπησαν στο πρόσωπο, του έκοψαν τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού, τη σιαγόνα, έβγαλαν τα μάτια του, τον κακοποίησαν άγρια με πολλά χτυπήματα… 
Βεβήλωσαν την εκκλησία, την Αγία Τράπεζα, το Αρτοφόριο, έσπασαν τον Εσταυρωμένο και φεύγοντας από το χώρο έριξαν και μία χειροβομβίδα για να αποτελειώσουν το ανόσιο έργο τους. 
Αυτό ήταν το μαρτύριο του γέροντα Φιλουμένου…

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Ο Άγιος Στυλιανός, προστάτης των νηπίων.


Γιορτάζουμε στις 26 Νοεμβρίου, τον Άγιο Στυλιανό τον Παφλαγόνα, ας πούμε λίγα λόγια για αυτόν τον πολύ μεγάλο Άγιο ασκητή της Εκκλησίας μας.
Ο Άγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία όταν βασιλιάς ήταν ο Θεοδόσιος ο Μεγάλος. Οι γονείς του ήταν χριστιανοί και πλούσιοι, από αυτούς διδάχτηκε να είναι εγκρατής και να θεωρεί το χρήμα μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων. Αφού ανατράφηκε όπως έπρεπε θεώρησε ότι ήταν εγκληματικό αυτός να είναι πλούσιος κι άλλοι να μην έχουν να φάνε και μοίρασε τον πλούτο που είχε στους φτωχούς όταν πέθαναν οι γονείς του. Άφησε τα εγκόσμια και έγινε μοναχός. Με την επίπονη άσκηση και την σκληραγώγηση του εαυτού του, σύντομα ο Άγιος Στυλιανός ξεπέρασε τους υπόλοιπους μοναχούς. Αργότερα ασκήτευσε στην έρημο σε ένα σπήλαιο, όπου προσευχόταν, μελετούσε τις γραφές και όπως λέγεται του έφερνε τροφή ένας Άγγελος.

Η φήμη του Αγίου Στυλιανού είχε εξαπλωθεί και πολλοί πιστοί έρχονταν στο σπήλαιο της ερήμου να τον βρουν και να αποκομίσουν ψυχικά και σωματικά οφέλη. Εκείνη την εποχή υπήρχε μια θανατηφόρος ασθένεια που έφερνε τον θάνατο σε όλα τα νήπια. Οι πιστοί γονείς επικαλούνταν με πίστη το όνομα του Αγίου Στυλιανού, ζωγράφιζαν την εικόνα του, και κατάφερναν να γεννούν υγιή παιδιά ή να θεραπεύονται, με τη Χάρη του Θεού, τα παιδιά που είχαν ήδη αρρωστήσει.
Ακόμη και στις μέρες μας ο Άγιος Στυλιανός θεωρείται προστάτης των παιδιών και μεσιτεύει στο Θεό ώστε να θεραπευτούν παιδιά από ασθένειες καθώς και η στειρότητα των γυναικών.
Και αφού έζησε σαν επίγειος Άγγελος, κοιμήθηκε πλήρης ημερών αλλά και αρετών.


Απολυτίκιον   Ηχος γ΄

Στήλη έμψυχος της εγκρατείας, στύλος άσειστος της Εκκλησίας, Στυλιανέ ανεδείχθης μακάριε. ανατεθείς γαρ Θεώ εκ νεότητος, κατοικητήριον ώφθης του Πνεύματος. Πάτερ όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ


Μεγάλως οἱ θεῖοι, ἠγωνίσαντο Μάρτυρες· πῦρ γὰρ καὶ ξίφος καὶ δεινήν, πᾶσαν ὑπήνεγκαν ποινήν.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ ΝΕΟΣ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ

εις τον ένδοξον νέον ιερομάρτυρα


ΑΓΙΟΝ  ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΝ 
ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΟΝ
 τον παρά το Φρέαρ του Ιακώβ ιταμώς χερσίν ανόμων αποκτανθέντα.


Ευλογήσαντος του Ιερέως, το Κύριε εισάκουσον, μεθ΄ο το Θεός Κύριος, ως συνήθως, και τα εξής ˙

Ήχος δ΄. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Τους ανυμνούντας σε, Φιλούμενε, πλήσον ,χαράς αρρήτου(και) υγείας και σθένους, ψυχής πατήσαι δαίμονος δολίου ισχύν, νέε ιερόαθλε της Χριστού Εκκλησίας και κοσμήτορ Φρέατος ,Ιακώβ, εκβοώμεν, χερσίν ανόμων άρτι ο κτανθείς και αθλοφόρων λαμπρύνας συστήματα.


Δόξα, το αυτό. Και νυν, Θεοτόκιον.

Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι. Ει μη γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα εκ σου ˙ σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.


Ο Ν΄Ψαλμός και ο Κανών, ου η Ακροστιχίς:

«Φιλείν με Χριστόν, Φιλούμενε, αξίωσον, Χ.»

Ωδή α΄. Ήχος πλ. δ΄. Υγράν διοδεύσας.
Φιλείν υπέρ πάντας με τον Χριστόν, Φιλούμενε μάρτυς, καταξίωσον τον πιστώς προσφεύγοντα σου ταις ικεσίαις, ιεροάθλων νεόδρεπτον λείριον.

Ικάνωσον πάντας την σωστικήν οδόν διανύσαι τους γεραίροντας ευλαβώς, Φιλούμενε, σου την πολιτείαν και Ιακώβ εν τω Φρέατι άθλησιν.


Λαμπάς Ορθοδόξου διαγωγής και άστρον ανδρείας, ευψυχίας και αρετής, Φιλούμενε, σκέδασον τον ζόφον ημών παθών χαμαιζήλων και θλίψεων.

Θεοτόκιον.

Ελέους αείρρυτε ποταμέ, Κεχαριτωμένη, τας καρδίας σων οικετών κατάρδευσον νάμασιν ευνοίας και προστασίας της θείας σου, Δέσποινα.

Ωδή γ΄. Ουρανίας αψίδος.
Ιερόαθλε νέε της του Χριστού πίστεως, γόνε τιμαλφέστατε Κύπρου και παμφαέστατε Ορθοδοξίας φωστήρ, μάκαρ Φιλούμενε, λύσον λυπηρών σκοτόμαιναν των προστρεχόντων σοι.


Νεαυγέστατον άστρον διαγωγής κρείτττονος το καταφωτίσαν ακτίσι πάντας συνέσεως, σων ικετών τας ψυχάς επιζητείν τα εν πόλω φώτισον, Φιλούμενε, πάτερ πανάριστε.

Μαρτυρίου τας τρίβους άρτι καλώς ήνυσας εν ναώ σεπτώ Σαμαρείας μάκαρ, Φιλούμενε, δεικνύων πάσιν ημίν σον ακατάβλητον σθένος, πρεσβευτά θερμότατε πάντων προς Κύριον.

Θεοτόκιον.

Ευσυμπάθητε Μήτερ του Λυτρωτού, πρόσδεξαι σου των οικετών τας δεήσεις, Θεογεννήτρια, και πλήρου πάντων ημών των ευλαβώς σε υμνούντων δίκαια αιτήματα προς βίον κρείττονα.

Φιλούμενε, ιερομάρτυς νεόλεκτε, τας δεήσεις των προσφύγων σου των Θεώ και Κτίστη προσάγαγε, Ου κάλλους του θείου νυν απολαύεις.

Επίβλεψον εν ευμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν και ίασαι της ψυχής μου το άλγος.

Αίτησις και το Κάθισμα.

Ήχος β΄. Πρεσβεία θερμή.


Χαράν αληθή και ευφροσύνην ένθεον παρέχει πιστοίς η θήκη σου σκηνώματος, ην νυν ασπαζόμεθα εκβοώμεν ˙ Φιλούμενε πάντιμε, νεομαρτύρων εύχος ιερόν, ημών πλήρου πάντα τα αιτήματα.

Ωδή δ΄. Εισακήκοα, Κύριε. 

 
Χάρις η δεδομένη σοι γένοιτο εν θλίψεσι τοις σοις πρόσφυξι στηριγμός, σεπτέ Φιλούμενε, ασφαλείας, σθένος και βοήθεια.


Ρώσιν πάσιν ανάβλυσον και παραμυθίαν και θείον έλεος, θαυματόβρυτε Φιλούμενε, τοις ειλικρινώς σε μακαρίζουσι.

Ιατρεύων νοσήματα και κακώσεις, πάτερ, ως συμπαθέστατος μη ελλίπης των τιμώντων σε και πλουτούντων ρύστην σε, Φιλούμενε.

Θεοτόκιον.
 Σβέσον καύσωνα θλίψεων και το καθ΄ημών αλάστορος σύντριψον θράσος, Μήτερ αειπάρθενε, Θεοτόκε, κόσμου καταφύγιον.


Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς.
Τίμιε βλαστέ της Ορούντης και εξάνθισμα της Μονής Σταυροβουνίου ευανθές, σων λιτών με μύρω εύφρανον, Φιλούμενε.


Όμβρισον ημίν υετόν της θείας χάριτος, χαριτόβρυτε Φιλούμενε σοφέ, ομβροτόκος ως νεφέλη αγιάσματος.

Νέε αθλητά, αστασίαστον, Φιλούμενε, ταις του βίου πολυστρόφοις συμφοραίς διατήρησον ζωήν ημών, μακάριε.

Θεοτόκιον.

Φώτισον ημών τας οδούς, Θεογεννήτρια, ίνα μη προς σκοτομήνην ζοφεράν πορευθώμεν αμαρτίας, Μητροπάρθενε.


Ωδή στ΄. Την δέησιν.

Ιάματα το σεπτόν σου σκήνωμα, ο η Μάνδρα της Σιών θησαυρίζει παντοδαπά τοις πιστοίς αναβλύζει τοις προσιούσιν αυτό και κραυγάζουσι θερμώς ˙ Φιλούμενε σεπτέ, ιατρός ημών ίσθι ταχύτατος.


Λαμπόμενος αρετών ταις χάρισι, ταπεινώσεως αυγαίς και ακτίσιν υπακοής κατεφώτισας πάντας τους προσιόντας σοι, μάκαρ Φιλούμενε ˙ διο βοώμεν σοι ˙ ψυχών ζοφεράν ημών σκέδασον έπαρσιν.


Ομοτρόπε αθλητών, Φιλούμενε, των αρχαίων εν εσχάτοις τοις χρόνοις χερσίν ανόμων εχθρών απεκτάνθης παρ΄Ιακώβ Φρέαρ, ω διηκόνησας, εν ώρα του εσπερινού, πρεσβευτά προς Θεόν ημών ένθερμε.

Θεοτόκιον.

Υμνούντες σε φωτεινόν ως θάλαμον και ολόφωτον Κυρίου νυμφώνα τρανώς βοώμεν ˙ ημών, Θεοτόκε, των καρδιών τα ενδότερα κάθαρον, ίνα σκηνώση εν αυταίς ο Χριστός και πανάγιος Τόκος σου.

Φιλούμενε, ιερομάρτυς νεόλεκτε, τας δεήσεις των προσφύγων σου τω Θεώ και Κτίστη προσάγαγε, Ου κάλλους του θείου νυν απολαύεις.


Άχραντε, η δια λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως επ΄εσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αίτησις και το Κοντάκιον.

Ήχος β΄. Τοις των αιμάτων σου.

Ως νεομάρτυς της πίστεως άριστος και ταχινός αρωγός αιτουμένων σου αντίληψιν, μάκαρ Φιλούμενε, ημών δακρύων ρανίδας απόσμηξον τω μάκτρω λιτών σου προς Κύριον.

Προκείμενον.

Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του Οσίου Αυτού.

Στιχ. Οι ιερείς σου, Κύριε, ενδύσονται δικαιοσύνην και οι όσιοί σου αγαλλιάσονται.


Ευαγγέλιον κατά Ιωάννην (Κεφ. ιε΄17-27, ιστ΄1-2).

Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς ˙ Ταύτα εντέλλομαι υμίν, ίνα αγαπάτε αλλήλους…

Ζήτει τη 26η Οκτωβρίου εις την Λειτουργίαν του αγίου Δημητρίου.

Δόξα. Ταις του νεοάθλου πρεσβείαις, Ελεήμον,…

Και νυν. Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον,…

Προσόμοιον. Ήχος πλ. β΄. Όλην αποθέμενοι.

Στιχ. Ελέησόν με, ο Θεός…

Ως αμνός πάνάμωμος εσφαγιάσθης αρτίως, νέε ιερόαθλε, θαυμαστέ Φιλούμενε, κλέος πίστεως, Ιακώβ Φρέατος του ναού εν μέσω ταις χερσίν ανόμων, άγιε ˙ διο σοι κράζομεν οι πιστοί ευτάκτως αείποτε ˙ ανόμων δείξον πράξεων πάντας υπερόπτας σους πρόσφυγας, τους ανευφημούντας σην μνήμην την φωσφόρον και λαμπράν και προσκυνούντας σον σκήνωμα, ο Χριστός ηφθάρτισε.

Είτα, Σώσον, ο Θεός, τον λαόν σου…

Ωδή ζ΄. Οι εκ της Ιουδαίας.

Μαρτυρίου τους πόνους υπομείνας αρτίως, λαμπρέ Φιλούμενε, καρδίας μου τον πόνον και σώματός μου άλγος τη ση χάριτι κούφισον ˙ προς τον Χριστόν γαρ πολλήν την παρρησίαν έχεις.


Εις το θείον σου σκήνος ως εις άκλυστον όρμον ταχύ προσφεύγοντες, Φιλούμενε, του βίου λυτρούμεθα της ζάλης και πιστώς ανακράζομεν ˙ Χαίρε, μαρτύρων σεπτών της πίστεως ακρότης.


Νεκρωθείς παιδιόθεν των εν κόσμω ηδέων Χριστόν ηγάπησας, Ον και τους σους ικέτας εκ της ψυχής μυχίων αγαπήσαι αξίωσον, νεολαμπές αθλητά, Φιλούμενε τρισμάκαρ.

Θεοτόκιον.

Έχοντές σε, Παρθένε, ακλινή προστασίαν σοι καταφεύγομεν εν πάση δυσθυμία και των επικειμένων εκλυτρούμεθα θλίψεων, Θεοκυήτορ αγνή, και ζοφερών κινδύνων.


Ωδή η΄. Τον Βασιλέα.

Αγίων δήμοις συναυλιζόμενος, πάτερ, συν αυτοίς εκδυσώπει τον Κτίστην δύναμίν μου δούναι Φιλούμενε, κατ΄άμφω.

Ξένη η χάρις πέλει, ην πάσι παρέχεις τοις σην κλήσιν επικαλουμένοις, αθλητά Κυρίου, Φιλούμενε παμμάκαρ.

Ιάτρευσόν μου τα της σαρκός αλγηδόνας και ψυχής χαλεπάς ασθενείας, του επιζητούντος, Φιλούμενε, σην χάριν.

Θεοτoκίον. 

 
Ως του Σωτήρος ευλογημένην μητέρα σε υμνούντες εχθρού δυναστείας σώσον τους σους δούλους, βοώμεν σοι, Παρθένε.

Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Σιών νυν εν τοις κόλποις έχουσα σον σκήνος ως πολυτίμητον όλβον, Φιλούμενε, αυτώ προσφεύγει εν λύπαις και περιστάσεσιν.


Ο νέος αθλοφόρος πίστεως, μανίας του πολεμήτορος ρύου, Φιλούμενε, τους καταφεύγοντας πόθω τη αντιλήψει σου.

Νεόαθλε γενναίε, φύλαττε απαύστως ση θαυμαστή προστασία σους πρόσφυγας επινοιών του δολίου εχθρού, Φιλούμενε.

Νεόαθλε γενναίε, φύλαττε απαύστως ση θαυμαστή προστασία σους πρόσφυγας επινοιών του δολίου εχθρού, Φιλούμενε.

Θεοτόκιον.

Χαρά του Φιλουμένου του σεπτού και γέρας, Θεογεννήτορ αγνή παμμακάριστε, χαράς με πλήσον τον πόθω σε μεγαλύνοντα.

Το Άξιον εστί και τα Μεγαλυνάρια.
Χαίροις, των μαρτύρων ο κοινωνός, χαίροις, ιερέων ο διάκοσμος ευσεβών, χαίροις, του Υψίστου, Φιλούμενε, ο φίλος και πάσης Εκκλησίας έμπνουν θησαύρισμα.

Χαίροις, της Ορούντης σεπτός βλαστός, χαίροις, νήσου Κύπρου πολυτίμητος θησαυρός, χαίροις, Εκκλησίας της Μόρφου ωραιότης, Φιλούμενε, μαρτύρων νέων υπόδειγμα.

Έχων παρρησίαν προς τον Θεόν πρέσβευε απαύστως υπέρ πάντων των ευσεβών των μεγαλυνόντων την θείαν άθλησίν σου, Φιλούμενε, μαρτύρων νέων ωράϊσμα.

Χάριν αναβλύζει ως αληθώς σκήνωμα σον θείον, ο ηφθάρτισεν Ιησούς ˙ όθεν προσιόντες αυτώ μετ΄ευλαβείας καρπούμεθα κατ΄άμφω ρώμην, Φιλούμενε.

Λύτρωσαι τους σπεύδοντας ευλαβώς προσκυνήσαι σκήνος σον πανάφθορον συμφορών και εχθρού μανίας σαις θείαις ικεσίαις προς Κύριον της δόξης, μάκαρ Φιλούμενε.

Χαίροις, ο αθλήσας παρ΄Ιακώβ Φρέαρ εν εσχάτοις χρόνοις, ένδοξε ιερεύ, και οφθείς μαρτύρων ισότιμος των πάλαι, νεόαθλε γενναίε, πάτερ Φιλούμενε.

Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι πάντες, μετά της Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εις το σωθήναι ημάς.

Το Τρισάγιον και το Απολυτίκιον.

Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Της Ορούντης τον γόνον, νήσου Κύπρου το βλάστημα και ιερομάρτυρα νέον Ιακώβ θείου Φρέατος, Φιλούμενον, τιμήσωμεν, πιστοί, ως πρόμαχον της πίστεως ημών και αήττητον οπλίτην Χριστού της αληθείας πόθω κράζοντες ˙ Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε αφθαρτίσαντι, δόξα τω σε ημίν χειραγωγόν προς πόλον δείξαντι.

Εκτενής και Απόλυσις, μεθ΄ην ψάλλομεν το εξής ˙
Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου.

Πλήσον (και) υγιείας και χαράς, τους ειλικρινώς σε τιμώντας, ιερομάρτυς στερρέ, αθλητά Φιλούμενε, και διασκέδασον ,νοσημάτων σκοτόμαιναν και θλίψεων πόρρω, ίνα σε γεραίρωμεν ως αντιλήπτορα, τείχος αρραγές εν ανάγκαις και παραμυθίαν γλυκείαν εν δειναίς του βίου περιστάσεσι.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τας δεήσεις των δούλων σου και λύτρωσαι ημάς από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.




                                     Ποιηθέντα υπό Δρος Χαραλάμπους Μπούσια

Δίστιχον.

Φιλείν Χριστόν, δι΄Ον ιταμώς εκτάνθης,

Φιλούμενε, αξίωσον Χαραλάμπη.



                                           η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη. 
 ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Σε όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως μέλους της Aγιοταφικής αδελφότητας o π. Φιλούμενος έζησε αθόρυβα και ταπεινά. 
H ασκητική ζωή και η ακρί­βεια της τήρησης των μοναχικών ιδεωδών ήταν τα κυ­ριότερα χαρακτηριστικά που τον διέκριναν. 
Έχοντας μυηθεί στην πνευματική παράδοση της Εκκλησίας μας από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, όπου μόναζε στο Σταυροβούνι, φρόντιζε πάντοτε να μη δημιουργεί εντυπώσεις γύρω από το όνομά του. 
Κύριο και βασικό μέλημά του ήταν να ζει απερίσπαστα, αθόρυβα και τα­πεινά την εν Χριστώ ζωή και να προοδεύει πνευματι­κά. 
Αυτοί που δεν τον γνώριζαν καλά, έμεναν ανυπο­ψίαστοι από το ορθόδοξό του ήθος και την πνευματι­κή του ζωή. 
 Πολλές φορές μάλιστα έκανε και το σαλό για να κρύβεται από τον κόσμο. 
Αναφέρεται ανάμεσα στα άλλα πως για οκτώ χρόνια που ασκήτευε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Λύδδης Υμέναιο δεν κάθισαν πο­τέ σε τραπέζι για να φάνε, αλλά έτρωγαν όρθιοι και μέσα σε κατσαρόλα για άσκηση και απλότητα.


Στο τελευταίο του διακόνημα, στο Φρέαρ του 
Ια­κώβ, τον επισκέπτονταν τακτικά φανατικοί Εβραίοι, οι όποιοι απαιτούσαν να βγάλει το Σταυρό και τις ει­κόνες από την εκκλησία, αφού το θεωρούσαν προσκύνημα της Ιουδαϊκής θρησκείας. 
Μάλιστα ένας από αυτούς το επισκεπτόταν καθημερινά και προσευχόταν σ’ αυτό. 
Ο π. Φιλούμενος, πιστός θεματοφύλακας των παραδοσιακών θεσμίων του Παναγίου Τάφου στο χώ­ρο της Παλαιστίνης, εξηγούσε με το ταπεινό και πράο του ύφος πως το Φρέαρ του Ιακώβ ανήκε στους χριστιανούς από πολλούς αιώνες.
Θέλοντας μάλιστα να αποφεύγει εντελώς τις προκλήσεις, όταν ο Ε­βραίος αυτός εισερχόταν στην εκκλησία για να προ­σευχηθεί, σταματούσε τις ακολουθίες και τις συνέχιζε αργότερα.
Στόχος του Εβραίου αυτού, όπως και των άλλων φανατικών, ήταν να μετατραπεί το Φρέαρ του Ιακώβ σε Ιουδαϊκό προσκύνημα με κάθε τρόπο. Έ­τσι, στις 29 Νοεμβρίου 1979, μέρα που η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Φιλουμένου, του επιτέ­θηκαν με τσεκούρι και τον δολοφόνησαν, ενώ τελού­σε τον εσπερινό. 
Στη συνέχεια λεηλάτησαν την εκκλησιά και φεύγοντας έριξαν χειροβομβίδα, ολοκλη­ρώνοντας το βέβηλο έργο τους. 
Ανακοίνωση της α­στυνομίας έλεγε πως η δολοφονία έγινε με τσεκούρι και χειροβομβίδα «από αγνώστους». 
Και βέβαια ουδέ­ποτε εξιχνιάστηκε.
Η κηδεία του νεομάρτυρα αρχιμανδρίτη Φιλουμέ­νου του Κυπρίου έγινε στις 4 Δεκεμβρίου 1979, από το ναό της Αγίας Θέκλας. 
Τάφηκε στο κοιμητήριο της αγιοταφικής αδελφότητας στην Αγία Σιών μέσα σε συνθήκες βαρύτατου πένθους. 
Τέσσερα χρόνια αρ­γότερα, κατά την κηδεία θανούντος μέλους της αδελφότητας, ανοίχθηκε ο τάφος του π. Φιλουμένου, για να γίνει ανακομιδή των οστών. 
Όλοι τότε οι παρευρι­σκόμενοι αντίκρυσαν ένα εξαίρετο και θαυμαστό θέαμα. 
Το σώμα του νεκρού Αρχιμανδρίτη ήταν ανέπαφο και ευωδίαζε, όπως συμβαίνει και με πάρα πολλά λεί­ψανα Αγίων, όπως του αγίου Σπυρίδωνα, του αγίου Ιωάννου του Ρώσσου και άλλων. Ξανακλείσανε τον τάφο μέχρι τα Χριστούγεννα του 1984, οπότε κατά την κηδεία του αρχιεπισκόπου Πέλλης Κλαυδίου α­νοίχθηκε και πάλι. 
Το σώμα συνέχισε να είναι αναλ­λοίωτο και να ευωδιάζει, ένδειξη ότι ο ταπεινός δούλος του Θεού Φιλούμενος είχε καταταγεί «εν χώρα ζώντων» ως ένας από τους Αγίους Του. 
Το λείψανο τοποθετήθηκε με κάθε ευλάβεια σε γυάλινη λειψανοθήκη στο βόρειο τμήμα του Αγίου Βήματος στον ιερό ναό της Αγίας Σιών, όπου και γίνεται αντικείμενο προσκύνησης από χιλιάδες πιστούς.

Παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ε­πίσημη πράξη αναγνώρισης της αγιότητάς του, ο πι­στός λαός θεωρεί τον π. Φιλούμενο ως άγιο και ως τέτοιον τον τιμά. 
Η αγία του ζωή, ο μαρτυρικός του θά­νατος, το άφθαρτό του σώμα, τα ομολογούμενα θαύματα που έγιναν σε πιστούς μετά το θάνατό του αποτε­λούν αναντίρρητες μαρτυρίες για την αγιοσύνη του.
 Η μνήμη του ας είναι αιώνια.

(Γεροντικό του 20ου αιώνος)

Εκ του βιβλίου  «ΤΕΛΗ ΟΣΙΑΚΑ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» Θεσσαλονίκη


Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Η τελευταία φωτογραφία του Αγίου Νεκταρίου.

Πρόκειται για τη στιγμή που φεύγει από το Μοναστήρι του για να μεταβεί στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, όπου πέρασε τις 47 τελευταίες ημέρες της ζωής του στη γη.

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Κρήτες οι Τελευταίοι Υπερασπιστές της Πόλης


Καραβι  των  παλικαριων,
μακρυα  απο  την  Πολη,
με  δακρυα  των  στεναγμων,
μαζί σου  φεύγουμε  ολοι.
++++++++++++++++++++++++++++
Θλιμμένε  Βόσπορε μη κλαις,
και  μη  σηκώνεις  κύμα,
μας  ήλθαν  χίλιες  συμφορές,
αλλ΄ όχι  και  το  μνήμα.
+++++++++++++++++++++++++++
Για λίγο  μόνο ας  πάψουμε,
τους τουρκους  να  χτυπουμε,
κι οταν  την  θλιψη  θαψουμε,
παλι  θα  ξαναρθουμε.
++++++++++++++++++++++++++++
Τι  μας  κρατάει ζωντανούς,
με ποθο στοιχειωμένους,
μεσα  σε  θρύλους και καιρους,
στα πέλαγα  χαμένους ;
++++++++++++++++++++++++++++
Πως κάποτε  η Πολη μας,
σε μας θε να γυρισει,
και με την δυναμη ολη μας ,
παλι θα ξαναζησει.

Δράμα Α.Π. 07 Νοε 2011

Μεγάλης διὰ σοῦ, εὐεργεσίας Ἄχραντε, τυχόντες ......

.......σὺν Ἀγγέλοις, γεραίρομεν τὸν τόκον σου, τὸν καταξιώσαντα ἐκ μήτρας σου τεχθῆναι, δι' ἄκραν εὐσπλαγχνίαν, καὶ ἀναπλάσαντα, τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Πως θα νικήσεις τις σεξουαλικές αμαρτίες;




Πώς μπορείς, αλήθεια, να συγχωρηθείς, να απελευθερωθείς από τις αμαρτωλές σκέψεις και πράξεις, να αντισταθείς στον πειρασμό και να καλλιεργήσεις άγιες συνήθειες, έτσι που η σεξουαλική σου ζωή να είναι ευάρεστη στον Θεό; Η Βίβλος μας προσφέρει αρκετές σπουδαίες αλήθειες για να μας βοηθήσει.
1. Ο Θεός σε έχει πλάσει σεξουαλικό πρόσωπο (Γεν. 1:27) αναγνώρισε ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι θαυμάσια πραγματικότητα στη ζωή δοσμένη από τον Θεό. Θα πρέπει όμως ακόμα ν” αναγνωρίσεις ότι η αντιμετώπιση της σεξουαλικής επιθυμίας δείχνει αν διάλεξες να ακολουθείς το δρόμο Του Θεού για την εκπλήρωσή της και όχι το δικό σου (Γαλ. 5:16-19).
2 Σκέψου τι συμβαίνει στην πραγματικότητα στην καρδιά σου όταν διαλέγεις μια μορφή σεξουαλικής έκφρασης που ο Θεός έχει απαγορεύσει. Παραδέξου ότι με το να απορρίπτεις τις εντολές Του Θεού, στην πραγματικότητα είναι σαν να απορρίπτεις τον ίδιο τον Θεό, κι όλο αυτό για να απολαύσεις μια άμεση αν και στιγμιαία σεξουαλική ευχαρίστηση. Ομολόγησε ότι επιδίωξες τη δική σου εγωιστική ικανοποίηση, και δέξου τη συγχώρεση Του (Εβρ. 10:22, Α” Ιωάν. 1:9).
3 Γέμισε το μυαλό σου με τις σκέψεις Του Θεού, αποστηθίζοντας το Λόγο Του (Ψαλμός 119:11). Θυμήσου ότι όταν ο Ιησούς αντιμετώπισε τον πειρασμό, προτίμησε να αναφέρει τα λόγια της Γραφής (Ματθ. 4:1-11). Ο γραπτός Λόγος Του Θεού είναι η «μάχαιρα του Πνεύματος», που είναι ένα από τα αμυντικά μας όπλα ενάντια στις προσπάθειες του Σατανά να μας βλάψει (Εφεσ. 6:17).
4 Να ζητάς και να στηρίζεσαι στη βοήθεια Του Θεού (Ματθ. 6:13, 7:7-11, Λουκ. 18:1, 22:40, Ρωμ. 8:26-27). Μη στηρίζεσαι στη δική σου ικανότητα για να αντιμετωπίσεις τον πειρασμό (Εβρ. 4:16). Αναγνώρισε ότι η εγκράτεια αποκτάται όταν διαλέγεις να αφήσεις το Πνεύμα Του Θεού να ελέγχει τη ζωή σου (Εφεσ. 5:18).
5 Αναγνώρισε ότι η πίστη σου στον Κύριο μπορεί να σημαίνει για σένα μια προσωρινή σωματική ταλαιπωρία, παρά την απόλαυση μιας άμεσης αλλά πρόσκαιρης απόλαυσης (Γεν. 39, Εβρ.11:25).
6 Αναγνώρισε ότι ο Θεός έχει εξασφαλίσει για σένα τον τρόπο για να αποφύγεις κάθε πειρασμό (Α” Κορ. 10:13). Ψάξε να τον βρεις και ακολούθησε το δρόμο αυτό!
7 Να θυμάσαι ότι η πραγματική αγάπη δεν θα σου επιτρέπει να ικανοποιείς τις σεξουαλικές σου επιθυμίες σε βάρος των άλλων (Α” Κορ. 13:4-7, Α” Θεσ. 4:6).
8 Μην εκθέτεις τον εαυτό σου σε καταστάσεις που γνωρίζεις ότι πειρασμός είναι μεγάλος. Ποτέ μη σχεδιάσεις να αμαρτήσεις ή να ενδώσεις στον πειρασμό (Ρωμ. 13:14)
9 Ζήτησε τη βοήθεια και την ενθάρρυνση άλλων πιστών, που μπορούν να σε στηρίξουν στην επιθυμία σου να μείνεις πιστός στον Κύριο (Εβρ.10:24-25, Ιακ. 5:16).
10 Μην ικανοποιηθείς ή επαναπαυτείς όταν έχεις κάποια νίκη στις αμαρτωλές σου επιθυμίες. Πάντοτε να βρίσκεσαι σε επιφυλακή (Α” Κορ. 10:12).
11. Πάρε δραστικά μέτρα ενάντια στην ανηθικότητα. Μην παίξεις με αυτή και μην παίρνεις ημίμετρα (Ματθ. 5:27-30). Σκέψου τι είναι εκείνο που σου προκαλεί κακές επιθυμίες και άλλαξε τον τρόπο της συμπεριφοράς σου.
12 Έχε μπροστά στα μάτια σου το παράδειγμα του Ιησού Χριστού (Εβρ. 3:1, 12:2-4). Πίστευε ότι εν καιρώ, καθώς θα διαλέγεις το δικό Του το δρόμο, θα σε βοηθήσει να καταλάβεις πόσο σοφές ήταν οι απόψεις Του.
13 Καλλιέργησε μια στενή σχέση με Τον Κύριο, και Εκείνος θα σε βοηθήσει να γίνεις άγιος (Ιωάν. 15:1-17).