προσφατες αναρτησεις

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

ΘΑΝΑΤΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΝΑΜΕ ΘΡΗΣΚΕΙΑ....!

    Πώς είναι δυνατόν να γίνει η κοινωνία μας παραγωγική όταν δεν υπάρχουν δημιουργικά ερεθίσματα;
     Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για πρόοδο όταν μεθοδικά εξηλιθιωνόμαστε με τον οπαδισμό, τον τζόγο, την προβολή παγανιστικών ιδεών (ζώδια, ταρώ,γιόγκα),τον..τηλεοπτικό..αποπροσανατολισμό, τον διαδικτυακό εξευτελισμό των πάντων;
     Η εξηλιθίωσή μας γίνεται βέβαια με την δική μας ευλογία.
    Αρκούμαστε να πάμε στο γήπεδο, να χορέψουμε στα νυχτερινά μαγαζιά, να δούμε την βλακώδη αγαπημένη μας τηλεοπτική σειρά, να ακούσουμε το αμούσικο-άγευστο-ανέραστο σουξέ στο ραδιόφωνο.
    Αρνούμαστε να δούμε ότι υπάρχει χούντα με κόκκινη σημαία, σήμερα στην Ελλάδα, αρνούμαστε να δούμε ότι θανατώσαμε την Εκκλησία και την κάναμε θρησκεία,..αρνούμαστε να δούμε τον άλλον ως πρόσωπο, τον βλέπουμε ως κορμί, ως λεφτά, ως εξουσία, ως χρηστικό αντικείμενο,αρνούμαστε να δούμε τα λάθη μας, την ανοησία μας, την ρηχότητά μας, την αμάθεια και ημιμάθειά μας, το σκότος μας, την ατέλειά μας.
    Ηλίθιοι που ποστάρουμε σοφά λόγια σοφών ανθρώπων και νομίζουμε ότι γινόμαστε και εμείς σοφοί.
     Ηλίθιοι που βανδαλίζουμε την ευτυχία μας,
υπονομεύουμε τον έρωτα ,απαξιώνουμε την θυσία
ερωτοτροπούμε με το εγώ μας,τερατομορφούμε την αγάπη,θανατώνουμε την ζωή.
   Κάποιοι θέλουν να σε νταντέψουν, να δικαιολογήσουν την κατάσταση αυτή λέγοντας «έτσι σου μάθανε, έτσι σου είπανε, έτσι σου δείξανε...δεν φταις εσύ».
     Μπορεί να έγινε και αυτό. Όμως όλοι μας φέρουμε ευθύνη.
    Έτσι μου μάθανε, τώρα όμως καλούμαι να ψάξω, να ερευνήσω εάν αυτό που μου μάθανε τελικά είναι ηλίθιο ή όχι.
     Γιατί παραπονιέσαι λοιπόν για την ζωή σου;
Εσύ και εγώ αποδεχτήκαμε εδώ και χρόνια την αθλιότητα της μοναξιάς μας, την προκρούστεια μέθοδο των σχολείων, την στείρωση των ιδεών, την τιμωρία της ποίησης, την αχαλίνωτη ανοησία των "διασήμων".
Παραπονιέσαι για αυτά που ευλογείς;
Παραπονιέσαι για αυτά που διαπράττεις;
Ο καρκίνος μας είναι η αδιαφορία μας.
Αυτή η παραίτηση πριν καν προσπαθήσεις.

Αυτή η κοιμισμένη κατάσταση που προσδιορίζει την ζωή σύμφωνα με την υλική ευμάρεια, τον ηδονιστικό κορεσμό, την προβολή του εγώ.
    Μας σαγηνεύουν δυστυχώς οι σειρήνες της ηλιθιότητας. Μόδα. Ό,τι πει αυτή η μεγάλη δέσποινα του κόσμου.
    Τί κάνουμε;
    Πού πήγε η ζωή;

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

ΑΛΛΟ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΟ ΔΑΙΜΟΝΟΠΛΗΞΙΑ

 Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος παισιος αγιορειτης

Αγιος Παϊσιος: Πως θα καταλάβουμε ότι είναι κάποιος ψυχοπαθής.

-Όσοι πάσχουν από δαιμόνιο, όταν πλησιάσουν σε κάτι ιερό, τινάζονται. Έτσι φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχουν δαιμόνιο. Λίγο αγιασμό αν τους δώσεις η με άγιο Λείψανο αν τους σταύρωσης, αντιδρούν, επειδή στριμώχνονται μέσα τους τα δαιμόνια, ενώ, αν έχουν ψυχοπάθεια, δεν αντιδρούν καθόλου. Ακόμη και επάνω σου αν έχης έναν σταυρό και τους πλησίασης, ανησυχούν, ταράζονται.


 Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος παισιος αγιορειτης

Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

ΤΕΙΝΟΥΜΕ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ


ΤΟ ΑΛΥΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΥΦΛΩΣΗ.
Ναί, και εγώ επίσης το πήρα απόφαση οτι το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων θα παραμέινει για μένα άλυτο ώς το τέλος των ημερών μου, τέλος που ήδη πλησιάζει.Έχει ενισχυθεί μέσα μου η συνείδηση οτι όλοι εμείς οι άνθρωποι στον ένα ή στον αλλο βαθμό ειμαστε τυφλοί.
Βλέπουμε κάποιο μέροςτης παγκόσμιας ζωής και βασιζόμαστε στις κρίσεις μας απο τη " μερική" αυτή θεώρηση. Η  μερική, ατομική αυτή θεώρηση κυριεύει τον άνθρωπο τόσο ισχυρά, ώστε να μην μπορεί να κρίνει διαφορετικά, παρά βασιζόμενος στη δική του αντίληψη, ή οπως είπα, θεώρηση των πραγμάτων.
Ώς συνέπεια της χαρακτηριστικής σε ολους μας τυφλώσεως, όλοι ανεξαιρέτως, δεν κατανοούμε πότε πληγώνουμε τους αλλους, πότε καταστρέφουμε τη ζωή τους, πότε κρίνουμε γι αυτούς σύμφωνα με την αντίδραση εκείνη που αποδείχθηκε συνέπεια ίσως κάποιας δικής μας ενέργειας.
Γνωρίζουμε οτι στη βάση της προσώπικης μας συνείδησης βρίσκεται η επιθυμία του αγαθού, η αναζήτηση της τελειότητος, και κινούμενοι απο τη βεβαιότητα για το δίκαιο της αναζητήσεως μας τείνουμε αθεράπευτα να δικαιώνουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας. Και αυτό αποτελεί κοινή αρρώστια όλων μας.Απο αυτό προέρχονται οι άλυτες συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο.Άλυτες, γιατί ο καθένας δικαιώνει τον εαυτό του απορρίπτοντας τη δικαιοσύνη του αλλου που στέκεται απέναντι του.
Δεν τα γράφω αυτά με σκοπό να σου καταλογίσω εκ νέου οτιδήποτε. Δεν γνωρίζω ποιός πρώτος με κάποια ορατή ή αόρατη κίνηση της ψυχής του προξένησε πληγή στην αλλη ψυχή.Γνωρίζω μόνο οτι δεν είναι δυνατό να σωθεί ο κόσμος διαφορετικά, παρά μόνο με το " άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ώς και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών".
Η δύναμη λοιπόν αυτής της συγχωρήσεως για τις πληγές που μας προξένησαν εκπορεύεται απο το Πνεύμα το Άγιο.Αυτή ήταν φυσική στον άνθρωπο πριν απο την πτώση του, αλλα τώρα είναι για μας υπερφυσική.  Εμείς δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε με δική μας δύναμη για τον πόνο που ζήσαμε.
Σου έγραψα ήδη, μου φαίνεται, οτι απο πολύ παλιά, άρχισα να βλέπω όλα όσα " συμβαίνουν" σε μένα, όχι μόνο ως προσωπικό μου δράμα ή ακόμη και τραγωδία, αλλα ώς αποκάλυψη εκείνων που διαδραματίζονται στον ανθρώπινο ωκεανο, στην απεραντοσύνη της ζωής του κόσμου, που περνάει απο μένα σαν θάλασσα απο κάποιο " πορθμό" .Ο πορθμός αυτός δεν είναι η ίδια η θάλασσα, αλλα το νερό μέσα σε αυτόν είναι το ίδιο με το νερό της θάλασσας.Και αυτό αποτελεί τον δρόμο για τη βαθύτερη κατανόηση των λόγων του Χριστού: " Πάντα ούν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτε και υμείς ποιείτε αυτοίς" .Συνεπώς αυτό είναι η μάθηση μας, το σχολείο μας, αυτό αποτελεί τον δρόμο προς την παγκόσμια γνώση, την οδό για την αφομοίωση της διδαχής του Χριστού, ως τότε ακατανόητης,παραμορφωμένης απο τα πάθη και την " τύφλώσή " μας.
Λοιπόν αγαπητή μου Μαρία, ειρήνη σε σένα και χάρη Άνωθεν.Και μην φοβάσαι, δεν θα σε ανησυχήσω αλλο με τίποτε που θα μπορούσε να σου θυμίσει την πληγή σου.Εγώ ο ίδιος είμαι τυφλός και δεν θυμάμαι καθόλου την πρώτη εκείνη χειρονομία μου, που εσύ κατανόησες με τον τρόπο που γράφεις γι αυτή.
Συγχώρεσε με και δώσε μου την αγάπη σου.

( Απάντηση του Γέροντος Σωφρονίου στο γράμμα της Μαρίας της 2ας Ιουλίου 1968, οπου αυτή γράφει για κάπόια παρεξήγηση στις σχέσεις με έναν κοινό γνωστό)
Αρχιμανδρίτη Σωφρονίου Σαχάρωφ, Γράμματα στη Ρωσία, εκδ.Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, Αγγλιας, 2009.