προσφατες αναρτησεις

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΜΕΣΗ ΟΔΟΣ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ !

                                  Αποτέλεσμα εικόνας για ειπε ο γερων
               - Γεροντα  ακουμε  οτι ο Θεος  ειναι φιλανθρωπος απο την μια και απο την αλλη οτι ειναι παντοδυναμος και φοβερος ...! Οταν ακουμε οτι  ειναι  φοβερος και παντοδυναμος απελπιζομαστε...οταν ακουμε οτι ειναι  φιλανθρωπος  ξενοιαζουμε και ξεθαρευουμε....!
              - Να μην πιανετε  τα  ακρα , να  βαδιζετε  την  μεση οδο την βασιλικη.
             - Ποια  ειναι η μεση οδος  στην  περιπτωση αυτη ?
            - Η μεση οδος  ειναι η φωνη  της  συνειδησεως σας !
ΑΠ ΔΡΑΜΑ 27ΑΥΓ 2016

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Ο Άγιος Λουκάς θεραπεύει Κύπριους

Δύο άνθρωποι θεραπευτηκαν στο νησί της Κύπρου κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των λειψάνων του Αγίου Λουκά Κριμαίας του ιατρού
Συντάκτης: I.Λ



Δύο άνθρωποι θεραπευτηκαν στο νησί της Κύπρου κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των λειψάνων του Αγίου Λουκά Κριμαίας του ιατρού

Η Κυπριακή Ορθόδοξη Εκκλησία αναφέρθηκε στα θαύματα σε πιστούς της, όταν τα λείψανα του Αγίου Λουκα μεταφέρθηκαν εκεί.

Η κιβωτός με ένα κομμάτι των λειψάνων μεταφέρθηκε στην Κύπρο από την Κριμαία. Το ιερό προσκύνημα έμεινε στο νησί από 31 Μαϊου έως 14 Ιουνίου

Ο Μητροπολίτης Ησαΐας, Ταμασσού και Ορεινής, έγραψε σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο, ότι μια γυναίκα είδε τον Άγιο γιατρό στο όνειρό της, ο οποίος της είπε για την ασθένειά της, για την οποία δεν ήξερε τίποτα, και είπε ότι θα την θεραπεύσει, όταν τα λείψανά του θα μεταφερθούν στο χωριό Αγία Βαρβάρα, την 1η Ιουνίου.

«Η γυναίκα επισκέφτηκε γιατρό ο οποίος επιβεβαίωσε ότι ήταν άρρωστη. Η γυναίκα πλέον έχει θεραπευτεί και μας μίλησε σχετικά με αυτό, όταν το ιερό προσκύνημα ήταν στην εκκλησία,» η επιστολή αναφέρει.

Η δεύτερη περίπτωση συνέβη με ένα τρίχρονο αγόρι που είχε λευχαιμία.

«Ο πατέρας του δεν μπορούσε να βρει έναν δότη για μεταμόσχευση μυελού των οστών. Παρακολούθησαν τη Λειτουργία του Αγίου Λούκα και την επόμενη μέρα κατάφερε να βρει ένα δότη,» ανέφερε ο Μητροπολίτης Ησαΐας

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Όσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργός


Εορτάζει στις 19 Αυγούστου εκάστου έτους.
Πολιούχος: Νάουσα Ημαθίας

''O Θεοφάνης αρεταίς φάνας πάλαι,
Tην Nάουσαν νυν λειψάνω εκλαμπρύνει.''

Βιογραφία:
Ο Όσιος Θεοφάνης γεννήθηκε στα Ιωάννινα, στις αρχές του 16ου αιώνα μ.Χ. Από νέος έφυγε για το Άγιον Όρος και κατατάχθηκε στην συνοδεία της Μονής του Δοχειαρίου, από τα πρώτα παραθαλάσσια μοναστήρια που αντικρίζει κανείς.

Διατηρώντας όσο περισσότερο μπορούσε καθαρό τον νου του από τις διαστροφές του δαίμονα, γλύκανε την ψυχή του με την Χάρη του Θεού, μεριμνώντας περισσότερο πως να σώσει την ψυχή του, παρά το τι θα φάει και θα πιει. Κι η αρετή αυτή που σχεδόν πάντα, όσο αποζητάς να κρυφτείς τόσο σε φανερώνει, τον φανέρωσε στους αδελφούς που τον κατέστησαν ηγούμενό τους   μετά την κοίμηση του προηγουμένου γέροντά τους. Ο Άγιος τούτος, και σαν ηγούμενος, έλαμπε λες, από την εφαρμογή της αρετής και του θείου θελήματος. Πιστός στη δικαιοσύνη και την στοργική πατρική αγάπη πρός όλα τα τέκνα που του έδωσε ο Θεός για να τα βάλει στον Παράδεισο!

Σε κάποια από εκείνα τα ευλογημένα χρόνια, η αδελφή του Αγίου, έστειλε γράμμα διηγούμενη τη συμφορά που την βρήκε. Οι Τούρκοι είχαν αρπάξει τον γιό της και τον είχαν πάει στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό βέβαια να τον κάνουν γενίτσαρο. Τότε ο Άγιος, ανησυχώντας για τον ανιψιό του, μπήκε στον κόπο και πήγε στην Πόλη. Πράγματι εκεί τον βρήκε, ευτυχώς προτού τον αλλαξοπιστήσουν. Έκαμε μεγάλες προσπάθειες και τελικά κατόρθωσε να τον ελευθερώσει και να τον πάρει μαζί του.

Έτσι γύρισαν στο Άγιον Όρος και αφού κράτησε τον ανιψιό του σε δοκιμασία, τον κούρεψε μοναχό. Η αδελφότητα της Μονής έδειχνε να ενοχλείται για τον ανιψιό του Αγίου, φοβούμενοι πως οι Τούρκοι θα έκαναν εκδίκηση. Έτσι ξεκίνησε διχόνοια στη συνοδεία, μισοί το αφήναν στο θέλημα του Θεού κι άλλοι μισοί φοβόντουσαν τους Τούρκους! Ο Άγιος αποφάσισε να βάλει τέλος στο πρόβλημα. Πήρε τον ανιψιό του κι έφυγαν για τη Θεσσαλονίκη κι από ‘κεί στη Βέροια, πιθανότατα με σκοπό να πάνε στα Γιάννενα, απ’ όπου κατάγονταν.

Στη Βέροια συγκινήθηκαν με όσα άκουσαν για τη Σκήτη κι αποφάσισαν να την επισκεφτούν. Διέμειναν στην Μονή του Προδρόμου, και καθώς ευαρεστήθηκαν, αποφάσισαν να μείνουν. Έγιναν γρήγορα αγαπητοί, Έτσι που τους δέχθηκαν οι πατέρες και σύντομα τους έδωσαν ευλογία να κτίσουν ένα κάθισμα - δηλαδή μονύδριο - κοντά τους για να τους απολαμβάνουν και να ωφελούνται πνευματικά. Δέκα λεπτά πιο χαμηλά, από τη Μονή Προδρόμου προς το ποτάμι, έκτισε ο Άγιος Θεοφάνης το κάθισμα στο όνομα της Παναγίας. Μαζί του βρισκόταν κι ο ανεψιός του, αλλά σύντομα μαζεύτηκαν κι άλλοι υποτακτικοί. Επειδή είχαν αυξηθεί αρκετά, έπρεπε να βρουν κάποιο μεγαλύτερο χώρο να στεγαστούν. Η Σκήτη όμως της Βέροιας ήταν γεμάτη - 50 αδελφότητες κοσμούσαν την κοιλάδα και όλα τα σημεία ήταν κατειλημμένα.

Ο Άγιος διαπίστωσε πως υπάρχει κατάλληλο μέρος κοντά στη Νάουσα και πηγαίνοντας εκεί ανέγειρε την Μονή των Ταξιαρχών. Πηγαινοέρχονταν μια στη Σκήτη μια στη Νάουσα. Κατά το κτίσιμο, ο πρωτομάστορας δεν ενέκρινε τον τόπο οικοδομής της Μονής. Αλλά ο Άγιος ζήτησε σημάδι από τους Αρχαγγέλους και το έλαβε. Τοποθέτησαν τα σχέδια σ’ ένα σημείο κι είπαν πως όπου τα μεταθέσουν οι Αρχάγγελοι, εκεί να κτισθεί και το μοναστήρι. Κι όντως τα σχέδια βρέθηκαν στο σημείο που πρότεινε ο Άγιος Θεοφάνης. Μιαν άλλη φορά μια αρκούδα κατασπάραξε το γαϊδουράκι που κουβαλούσε τα υλικά για το κτίσιμο. Κι ο Άγιος, τόσο σπουδαίος ήταν, έζεψε την αρκούδα στη θέση του υποζυγίου. Ενόσω ο Άγιος έκτιζε το μοναστήρι, είχε χειροθετήσει ηγούμενο στην Μονή του Προδρόμου τον ανεψιό του.

Έτσι πέρασε τα επόμενα χρόνια της ζωής του πάντα πηγαινοερχόμενος στη Σκήτη και στην Μονή των Αρχαγγέλων της Νάουσας. Όταν γέρασε αρκετά, απομονώθηκε στο κάθισμα της Παναγίας στη Σκήτη. Εκεί εξέπνευσε από τον μάταιο τούτο και απατηλό κόσμο και ανήλθε πανηγυρικά στα Ουράνια στις 19 Αυγούστου και ετάφη κατά τα έθη της μοναχικής τάξεως. Μετά την εκταφή του κι έχοντας, οι Πατέρες, βεβαιότητα για την οσιότητά του βίου του, εκόσμησαν την κάρα του με αργυρή περίτεχνη θήκη και την τοποθέτησαν μαζί με τα άλλα ιερά λείψανα της Μονής του Προδρόμου. Τα υπόλοιπα οστά ξανατάφηκαν και επάνω τους κατασκευάστηκε ένα προσκυνηματικό μνημείο.

Όταν μετά από αιώνες οι Τούρκοι κατέστρεψαν τη Σκήτη, γκρεμίστηκε το κάθισμα της Παναγίας, αλλά και το μνήμα του Αγίου παραχώθηκε μέσ’ τα συντρίμμια. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, η κάρα του Αγίου κλάπηκε από Ναουσαίους που ήθελαν να την έχουν στη πόλη τους. Το μνήμα του Αγίου ανοίχθηκε το 1926 μ.Χ. και τα οστά του (περίπου 60 τμήματα) τοποθετήθηκαν στο Άγιο Βήμα της Μονής Προδρόμου. Σήμερα σώζονται μόνον λίγα τεμάχια.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Βλαστὸς Ἰωαννίνων ἀνεδείχθης περίδοξος, καὶ θεῖος πολιοῦχος τῆς Ναούσης θεόφανες- ὡς ἄγγελος γὰρ ζήσας ἐπὶ γῆς, θαυμάτων ἐκομίσω δωρεάν, καὶ παρέχεις τᾶς ἰάσεις τοὶς εὐλαβῶς, προστρέχουσι τὴ σκέπη σου. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σου, πάσιν ἰάματα.


Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῆς μυστικῆς θεοφανείας θεῖον ὄργανον τῇ ἰσαγγέλῳ πολιτείᾳ ἐχρημάτισας καὶ θαυμάτων ἐδοξάσθης τῇ χορηγίᾳ. Ἀλλ’ ὡς μέγας τοῦ Θεοῦ θεράπων Ἅγιε καθικέτευε λυτροῦσθαι πάσης θλίψεως τοὺς βοῶντάς σοι, χαίροις Πάτερ Θεόφανες.

Μεγαλυνάριον
Τῶν Ἰωαννίνων θεῖος βλαστός, καὶ Ναούσης μέγας, πολιοῦχος καὶ ἀρωγός, καὶ πηγὴ θαυμάτων, Θεοφάνες ἐδείχθης· διό σου τὴν ἁγίαν Κάραν σεβόμεθα.

υπερκόσμιον

Αποτέλεσμα εικόνας για ασπρο ερημοκλησι 
Ασπρο  ερημοκλήσι
φυτεμένο  στα  βράχια  μέσα.
Αντι  για  ψάλτη 
έχει  τα  τζιτζίκια  να  τελούν  τον όρθρο.
Αντι  για  παπά
έχει  τον  ήλιο να τελεί  την Λειτουργία 
Κι ολόγυρα  του ,
κοντά  και μακρυά, 
το άσπρο  ερημοκλήσι,
έχει  πιστούς ,
σιωπηλούς,
ευλαβικούς,
της υπομονής   εργάτες  καρποφόρους,
τα  δέντρα  της  ελιάς,
που ο ήλιος
θα  τα  χαρίσει το έλεος του
για να το φέρουν  στους  ανθρώπους
δώρο πολύτιμο
μοναδικό,
ουράνιο  χάρισμα,
ντυμένο  
στα  χρώματα  της γης.
 Α.Π.ΔΡΑΜΑ 18 ΑΥΓ 2016

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Η θαυμαστή παρουσία του Αγιου Παΐσιου του Αγιορειτη !

«Ο γέροντας εμφανίζεται συνήθως μεσημέρι!» – Η θαυμαστή παρουσία του Α. Παΐσιου!

          Στις 22/10/2011 σας είχα αναφέρει μια ιστορία για έναν μεταμορφωμένο κουμμουνιστή που μου είχε αναφέρει σχετικά με τον γέροντα Παΐσιο :
«Ένα θα σου πω μόνο : ο γέροντας εμφανίζεται συνήθως μεσημέρι!»
           Ο άνθρωπος αυτός ξαναήρθε και μου τα είπε όλα!
Μιλάει ο ίδιος – όπως τα θυμάμαι :
           «Έχω ένα μαγαζί με δώρα στην …, στο οποίο είναι η γυναίκα μου κι εγώ γυρνάω την Ελλάδα για να κλείνω δουλειές. Οι δουλειές όπως στους περισσότερους, από την κρίση και μετά δεν πήγαιναν καλά. Κάποια στιγμή η γυναίκα μου πριν το Πάσχα φέτος, μού είπε ότι θα πάρει λαμπάδες για να τις δίνει δώρο με όποιον αγόραζε κάτι από το μαγαζί.
          Κάποια μέρα καθόταν έξω από το μαγαζί και συζητούσε με την κυρία που έχει το διπλανό μαγαζί όταν ξαφνικά εμφανίζεται ένας παππούλης με ράσα. «Γεια σου Σοφία» της λέει «μπορώ να σου μιλήσω;»
           Η γυναίκα μου απάντησε «ναι» και μπήκαν οι δυο τους μέσα στο μαγαζι. Να σημειώσω ότι η γυναίκα μου είχε ακούσει για τον γέροντα Παΐσιο αλλά δεν είχε δει ποτέ φωτογραφία του.
Ο παππούλης άρχισε να της λέει «με στέλνει η Ειρήνη του Χρυσοβαλάντου!» την οποία παρεπιμπτόντως η γυναίκα μου την ευλαβείτε από πολλά χρόνια.
«Μην αγχώνεσαι με την δουλειά… Όλα θα πάνε καλά – τζάμπα στενοχωριέσαι! Μόνο να ξέρεις σε 40 ημέρες θα πάθετε μια ζημιά αλλά να μην φοβηθείς γιατί θα το ξεπεράσετε εύκολα. Μην φοβηθείς! Δεν είναι τίποτα σοβαρό… Όλα θα πάνε καλά.»
           Η γυναίκα μου έμεινε άναυδη και τότε ο παππούλης άρχισε να της λέει πράγματα από την προηγούμενη ζωή της, σαν ένα πειστήριο γι’ αυτά που της έλεγε για το μέλλει γεννέσθαι για την οικογένειά μας.
           Με το ζόρι τον ρώτησε «πάτερ πού μπορώ να σας βρω;»
Αυτός απάντησε «στην εκκλησία στο χωριό ….»
Μίλησαν συνολικά περίπου δέκα λεπτά.
«Άντε φεύγω τώρα» της είπε. Βγήκε από το μαγαζί κι έστριψε αριστερά. Δεν πέρασε ένα δευτερόλεπτο όπου τον ακολούθησε κι η γυναίκα μου αλλά μόλις αυτή βγήκε έξω ο παππούλης …άφαντος! Μπαίνει στο δίπλα μαγαζί, ψάχνει, ρωτάει μήπως τον είδε κανείς …τίποτα!

           Πέρασε λίγος καιρός και κάποιο βράδυ που παρακολουθούσαμε την τηλεόραση, είδαμε να διαφημίζει η εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» κάποια βιβλία για τον γέροντα Παΐσιο. Μόλις βλέπει η γυναίκα μου τον γέροντα, πετάγεται πάνω σοκαρισμένη και λέει «Αυτός ήταν που ήρθε στο μαγαζί!»
           Την άλλη μέρα πάμε στην εκκλησία στο χωριό που μας είχε πει και ανακαλύψαμε ότι ο ιερέας εκεί είχε προσωπική σχέση με τον γέροντα.
Μεγάλη χαρά νιώσαμε και οι δυο μας και μας έφυγε όλο το άγχος και η στενοχώρια αφού πλέον ήμασταν βέβαιοι ότι όλα θα πάνε καλά, μετά την θαυμαστή παρουσία του γέροντα στο μαγαζί μας. Ρωτήσαμε και μάθαμε για τον τάφο του στην Σουρωτή όπου τον επισκεφθήκαμε για να τον προσκυνήσουμε. Εκεί στις μοναχές που αναφέραμε το θαυμαστό γεγονός μας είπαν πως ο γέροντας εμφανίζεται συνήθως μεσημέρι, όπως έγινε και στην περίπτωσή μας!
           Πέρασε λίγος καιρός και πάνω στις 40 ημέρες ακριβώς σπάω το γόνατο! Μένω στο κρεβάτι για μήνες. Εάν δεν είχε προηγηθεί το θαυμαστό γεγονός που βιώσαμε δε νομίζω να άντεχα την όλη κατάσταση…
Αυτά που λες αδερφέ…
Ξέρεις εγώ είμαι κομμουνιστής – παλιά ήμουν και γραμμένος στο κόμμα – αλλά θα σου πω ένα πράγμα :
ακόμη κι αυτός που λέει ότι είναι ο πιο άθεος στα κρυφά ανάβει το κεράκι του που και που, σε κανένα εξωκλήσσι…
           Προσωπικά από τότε που μας συνέβει αυτό το γεγονός δεν αγχώνομαι για τίποτα και με τίποτα! Και να σου πω και το άλλο; Από τότε που έφυγα παιδάκι από το χωριό μου χωρίς παπούτσια εώς σήμερα, όλη η ιστορία γίνεται για ένα πιάτο φαΐ.. 

ΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Η΄ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ (ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ) ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Η σχέση μας με τους κεκοιμημένους.

.......................Αποτέλεσμα εικόνας για Η σχέση μας με τους κεκοιμημένους


 



 --------------------------------------------------


Από τις πνευματικές παρακαταθήκες της      Γερόντισσας της Αττικής.

   Είναι άγνωστο σε πολλούς ανθρώπους, ότι οι ψυχές που φεύγουν από αυτή τη ζωή, είναι ζωντανές και βρίσκονται σε μία σχέση με τους ανθρώπους τους εδώ στη γη. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας, εάν κρατάμε οποιαδήποτε κακία ή μίσος σε κάποιον κεκοιμημένο μας. Πρέπει να τον συγχωρήσουμε ό,τι και αν μας έκανε, διότι η ψυχή του κεκοιμημένου δεν αναπαύεται, αλλά ούτε και η δική μας.

   Αν θέλουμε επομένως η ζωή μας να προχωράει ήρεμα, αλλά και η ψυχή μας να έχει ειρήνη, θα πρέπει να τακτοποιήσουμε τα συναισθήματά μας, εκτός από τους ζωντανούς και με τους κεκοιμημένους μας. Οι άνθρωποι μας που φεύγουν από αυτή τη ζωή, συνεχίζουν να μας αγαπάνε, γιατί η αγάπη που είχαμε μεταξύ μας όσο ζούσαν δεν χάνεται.

   Εμείς συνήθως τους ξεχνάμε και τους νεκρώνουμε, γιατί είμαστε δεμένοι με την ύλη και ξεχνάμε την αιώνια ζωή! Γιατί τί νόημα θα είχε να φτιάξει ο Θεός τον άνθρωπο να ζήσει εδώ στη γη κάποια χρόνια και μετά να τον φάνε τα σκουλήκια; Γι’ αυτό λοιπόν έφτιαξε εκτός από αυτόν τον ωραίο κόσμο γι’ αυτή τη ζωή, που είναι κλάσμα της αιωνιότητας, ένα πολύ ωραιότερο κόσμο για την αιώνια ζωή. Άλλωστε ο Θεός δεν έφτιαξε τον άνθρωπο για να πεθάνει, αλλά για να ζήσει αιώνια.

   Επομένως είναι ζωντανές οι ψυχές των ανθρώπων μας, γι’ αυτό να τους μιλάμε και να έχουμε σχέση μαζί τους. Να προσευχόμαστε στο Θεό να τους βοηθάει. Ακόμα δεν θα παραλείπουμε τα τρισάγια, τα μνημόσυνα, τα σαρανταλείτουργα, γιατί αυτά βοηθάνε τις ψυχές. Επίσης να κάνουμε ελεημοσύνη με αγάπη για τις ψυχές των ανθρώπων μας και αν δεν έχουμε χρήματα, μια καλή πράξη αρκεί για να τις βοηθήσουμε. Επίσης το κομποσχοίνι βοηθάει πολύ τις ψυχές λέγοντας: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσε τον δούλο σου ή την δούλη σου…. τάδε».

   Καθώς επίσης οι γυναίκες που έχουν κάνει αμβλώσεις θα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι ψυχές των παιδιών τους είναι ζωντανές. Ας μην πρόλαβαν να τα γεννήσουν, οι ψυχές δημιουργούνται αμέσως με τη σύλληψη. Αυτές οι ψυχούλες βρίσκονται με πόνο πολύ διότι δεν έχουν αγάπη από τους γονείς τους στη γη. Αλλά νιώθουν ότι τα σκότωσαν, τα πέταξαν, τα ξεφορτώθηκαν. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι (όχι μόνο οι μητέρες αλλά και οι πατεράδες) που έχουν περάσει από τέτοιες καταστάσεις παθαίνουν καταθλίψεις και δεν ξέρουν πολλές φορές την αιτία.

   Αυτό επίσης μπορεί να συμβεί και σε ανθρώπους που συμβούλεψαν μια μητέρα να κάνει άμβλωση και να τους τρώει μετά η συνείδησή τους ! Για να τακτοποιηθεί αυτή η περίπτωση αυτών των ψυχών, θα πρέπει οι γονείς να μετανοήσουν για το κακό που έκαναν στα παιδιά τους και τους στέρησαν τη ζωή! Η εξομολόγηση σε πνευματικό (και όχι σε εικόνα), είναι το φάρμακο για την κατάθλιψη, και όχι τα φάρμακα.

    Έπειτα να δημιουργήσουν οι γονείς σχέση αγάπης με τα παιδιά τους, διότι είναι ζωντανά και επικοινωνούν μαζί τους. Δηλαδή να τους μιλάνε, να τους ζητάνε συγνώμη γι’ αυτό που τους έκαναν και να τα αγαπήσουν. Να τους μιλάνε σαν να τα είχαν κοντά τους. Από μαρτυρία μιας γυναίκας που άρχισε να μιλά στο παιδί της που είχε κάνει άμβλωση, όταν έμαθε από την γερόντισσα ότι πρέπει να δημιουργήσει σχέση αγάπης μαζί του, έπειτα από ένα μικρό χρονικό διάστημα, το είδε στον ύπνο της. Ήρθε στην αγκαλιά της ένα μικρό αγοράκι και τύλιξε τα χεράκια του γύρω από τη μέση της. Εκείνη άρχισε να το φιλάει κλαίγοντας και ξύπνησε με πολύ χαρά, μη μπορώντας να πιστέψει σε αυτό που είδε και ένιωσε…

    Επίσης είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να συμμετέχουν στη ζωή των κεκοιμημένων τους και αν ακόμη είχαν κάποιες προστριβές μαζί τους όταν ζούσαν, τώρα μπορούν να τους ζητήσουν συγγνώμη και να αποκαταστήσουν τη σχέση τους. Έτσι, σιγά – σιγά αποκαθίσταται η εσωτερική ειρήνη των ανθρώπων και φεύγουν από πάνω τους οι ενοχές και η κατάθλιψη. Επομένως άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη, ας ψάξουν το παρελθόν τους, μήπως είναι και αυτό μία από τις αιτίες.

Πηγή: Οίμος-Αθήνα

http://theomitoros.blogspot.gr/2016/08/blog-post_66.html

                                        Αποτέλεσμα εικόνας για Η σχέση μας με τους κεκοιμημένους

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Οσία Αμαλία

Στην εικονογραφία εικονίζεται ως γηραιά μοναχή .


Βιογραφία
Η Οσία Αμαλία (στη φλαμανδική γλώσσα Αμαλβέργη), έζησε κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα στο τότε ορθόδοξο Βέλγιο, στην επαρχία της Βραβάνδης, της οποίας πρωτεύουσα σήμερα είναι οι Βρυξέλλες.
Ήταν αδελφή (ή σύμφωνα με άλλους ανεψιά) του Αγίου Πιπίνου Δούκα της Βραβάνδης, κόμη του Λάντεν και κύριου αυλικού των Φράγκων βασιλέων της δυναστείας των Καρολιδών. Παντρεύτηκε τον κόμη Βιτγέρον και ανεδείχθη μητέρα των αγίων Εμβέρτου επισκόπου Καμπραί, Γουδούλης Οσίας, Ραϊνέλδης οσιομάρτυρος και Φαραΐλδης Οσίας.
Μετά από ενάρετο βίο στον κόσμο, διακρινόμενο για τα έργα της αγάπης και της φιλανθρωπίας, έγινε μοναχή σε μεγάλη ηλικία στη Μονή του Μομπέζ, του τάγματος των Βενεδικτίνων, όπου εκοιμήθη οσιακώς το έτος 690 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον  ,Ηχος πλ α΄,Τον Συνάναρχον.
Αμαλίαν οσίαν δεύτε τιμήσωμεν, ότι δόξαν ανθρώπων καταφρονήσασα ,και τον νυμφίον σου Χριστόν ακολουθήσασα, μοναζουσών η καλλονή ανεδείχθης ηρωΐς ,ασκήσεως και αγώνων, διό μη παύση  πρεσβεύειν ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.