προσφατες αναρτησεις

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ο Χριστός είναι ο Θεός για όλους, είναι Αγάπη προς όλους, για όλους.


Ο Χριστός είναι ο Θεός για όλους, είναι Αγάπη προς όλους, για όλους.
--------------------------------
Ο Χριστός ωράθη από τους κακούργους, από τους ληστές, από τελώνες και πόρνες. Ωράθη, δηλαδή αναγνωρίστηκε γιατί αναζητήθηκε, γιατί ο άνθρωπος μέσα στην σκοτεινιά του έψαχνε για φως, μέσα στα αδιέξοδα της ζωής του αναζητούσε την ζωή, μέσα στην αμαρτία του είπε το "ήμαρτον".
Ωράθη ο Χριστός από καθαρούς αλλά και από ακάθαρτους που μετανόησαν. 
--------------------------------
Ωράθη ο Χριστός τότε, μα και τώρα γίνεται ορατός σε όλους μας. Τον βλέπουμε να κινείται μέσα στην ζωή μας με την διάκριση που έχει η ταπείνωση, με την ταπείνωση που έχει η αγάπη, με την αγάπη που έχει η αλήθεια.
--------------------------------
Όλοι μας μπορούμε όχι μόνο να Τον δούμε φευγαλέα, αλλά να Τον συναντήσουμε, να Τον γνωρίσουμε, να Τον φάμε και να Τον πιούμε, να γίνουμε ένα μαζί Του για πάντα.
--------------------------------
Ο Χριστός είναι για όλους μας ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας.
Το θέμα είναι εάν Τον αναγνωρίζουμε και Τον αφήνουμε να γίνει ορατός στην αορασία μας, να γίνει ο Κύριος της καρδιάς μας, να γίνει Ζωή της ζωής μας.
--------------------------------
Αυτός που δεν θέλει να δει τον Χριστό το κάνει γιατί θεωρεί ότι δεν είναι για το συμφέρον του· δηλώνει άθεος, αδιάφορος. Κι όμως το μόνο καλό στην ζωή του (αθέου), το μόνο καλό στην ζωή μας γενικότερα είναι ότι (ευτυχώς) υπάρχει Θεός, υπάρχει ο Χριστός, και είναι η μοναδική Αλήθεια που δυστυχώς κάποιοι αρνούνται να δεχτούν ενώ δέχονται χίλια δυο ψεύδη.
Ακόμα και τον άθεο ο Χριστός τον αγκαλιάζει, τον αγαπά, τον συγχωρεί. Ο άθεος όμως δεν συγχωρεί τον Χριστό, αποφεύγει την αγκαλιά Του, αρνείται την Αγάπη Του, την αποδοχή Του. 
--------------------------------
Κλάψτε. Όχι γιατί δεν υπάρχει Θεός, αλλά γιατί υπάρχουν αρνητές της Αλήθειας. Κλάψτε και προσευχηθείτε γι'αυτούς τους δυστυχείς που πιστεύουν σε όλα εκτός από την Αλήθεια, ξεπερνόντας ακόμα και τον διάβολο, ο οποίος πιστεύει στην Αλήθεια, πιστεύει στον Χριστό όμως χωρίς μετάνοια.

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Η ζωή της Παναγίας μας, μοιάζει καταπληκτικά με την ζωή των Αγγέλων



Η ζωή της Παναγίας μας, μοιάζει καταπληκτικά με την ζωή των ΑγγέλωνΑ.Π.2017


Η ζωή μας να είναι μια συνεχής και αδιάλειπτη δοξολογία του ονόματος του Τριαδικού Θεού. Και ταυτόχρονα μια διακονία, μια υπηρεσία και προσφορά στον συνάνθρωπο αδελφό.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου/ Ι.Ν.Ευαγγελιστρίας

Η Εκκλησία μας, μετά την λατρεία που απονέμει στον Κύριο, ιδιαίτερα τιμάει την Παναγία, σημείωσε στην αρχή της ομιλίας του ο π. Θεόκλητος. Όλα δε τα σημαντικά γεγονότα της αγίας ζωής Της, είναι για την Εκκλησία, πηγές χάριτος και αγιασμού, οδοδείκτες πνευματικοί στην πορεία μας για την πραγμάτωση του μεγάλου και ιερού μας σκοπού, που είναι η είσοδος μας στην βασιλεία του Θεού.
Ο Ακάθιστος Ύμνος, συνέχισε, είναι ένα από τα στολίδια, όχι μόνο της ορθόδοξης υμνολογίας, αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σε αυτόν τον ύμνο εκφράζουμε την πίστη μας και την αγάπη μας στην Παναγία και ζητάμε την βοήθεια και την προστασία Της. Στάθηκε δε στην συνέχεια στον στίχο του ύμνου «χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα».
«Ο βίος της Παναγίας μας, μοιάζει με τον βίο των Αγγέλων. Οι Άγγελοι δημιουργήθηκαν πριν την δημιουργία του κόσμου. Είναι πνεύματα που υπηρετούν και διακονούν τον Θεό, τον υμνούν και τον δοξολογούν. Και υπηρετούν το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, μέσα στα πλαίσια του σωτηριώδους έργου του Κυρίου.
Η όλη παρουσία του Κυρίου μας, συνοδεύεται από την παρουσία των Αγγέλων. Στην γέννηση Του, έχουμε την παρουσία τους. Στην Ανάληψη πάλι έχουμε την παρουσία τους. Αλλά και στην Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, πάλι ο Κύριος θα έρθει με τους Αγγέλους Του.
Έτσι, το έργο τους είναι η δοξολογία του ονόματος του Κυρίου και η διακονία στο έργο της σωτηρίας του ανθρώπου
Η ζωή της Παναγίας μας είναι πραγματικά αγγελική, συμπλήρωσε. Μοιάζει καταπληκτικά με την ζωή των Αγγέλων. Από μικρή στο Ναό αφιερώνεται στο Θεό, όπου για περίπου δώδεκα χρόνια υμνεί και δοξολογεί τον Θεό. Ετοιμάζεται για το μεγάλο και θεάρεστο έργο, αυτό που μεταμόρφωσε και ανακαίνισε τον κόσμο και τον άνθρωπο. Και έδωσε ένα καινούργιο νόημα και περιεχόμενο στην ανθρώπινη ύπαρξη και πραγματικότητα. Μάλιστα, όπως λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Άγγελοι έφερναν τροφή στην Παναγία.
Κατόπιν, όταν πλέον ετοιμάστηκε, τότε η Παναγία γίνεται το μέσο της σωτηρίας του ανθρώπου και του κόσμου. Δεν είναι ένα απλό γεγονός, αλλά είναι σωτηριολογικής σημασίας η προσφορά Της. Είναι προσφορά που έχει άμεση και ουσιαστική σχέση με την παρουσία του Θεού στον κόσμο και την σωτηρία του ανθρώπου.
Γιατί, με το να δεχθεί από τον Άγγελο το μήνυμα ότι θα γίνει μητέρα του Θεού και να το αποδεχθεί, γίνεται το μέσο ώστε ο Θεός να γίνει άνθρωπος για να σώσει και να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο.
«Κι εδώ βρίσκεται η προσφορά και διακονία της Παναγίας στο ανθρώπινο γένος. Είναι μια προσφορά που δεν μπορούμε με λόγια να την περιγράψουμε.
Προσπαθούμε απλά να την προσεγγίσουμε και η προσέγγιση αυτή γίνεται όχι τόσο με την λογική, όσο με την καρδιά και την πίστη, με το να προσφέρουμε τον εαυτό μας στον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους.»
Όμως εμείς έχουμε το ιδιαίτερο προνόμιο να είμαστε χριστιανοί Ορθόδοξοι. Κι έχουμε ένα και μοναδικό σκοπό, σ’ αυτή την πορεία μας. Να κερδίσουμε την βασιλεία του Θεού. Αλλά για να μπορέσουμε να κερδίσουμε τον παράδεισο, θα πρέπει η ζωή μας, να είναι η ζωή των Αγγέλων και η ζωή της Παναγίας.
Δηλαδή να είναι μια συνεχής και αδιάλειπτη δοξολογία του ονόματος του Τριαδικού Θεού. Και ταυτόχρονα μια διακονία, μια υπηρεσία και προσφορά στον συνάνθρωπο αδελφό.
Οι Πατέρες μας λένε ότι οφείλουμε να ενδιαφερόμαστε για τους άλλους, αφού είμαστε μέλη του ίδιου μυστικού σώματος, που κεφαλή είναι ο Χριστός.
Κι όπως, όταν το χέρι μας πονάει, πονάει και όλο το σώμα, έτσι και κάθε πόνος του αδελφού είναι και πόνος δικός μας και θέλει βοήθεια και συμπαράσταση. «Είδες τον αδελφόν σου, είδες Κύριον τον Θεόν σου», κατά τους Πατέρες.
Και ο π. Θεόκλητος έκλεισε τον λόγο του:
«Καλούμαστε λοιπόν να συνεχίσουμε την πορεία της Παναγίας μας, των Αγίων κι όλων εκείνων που αγάπησαν πραγματικά τον Θεό και Τον υπηρέτησαν. Και υπηρέτησαν στο πρόσωπο Του, τους αδελφούς.»

Στην 1η ακολουθία της Γ΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 17 Μαρτίου, προεξήρχε και μίλησε προς τους πιστούς, ο Αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Λεγάτος, της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η συμμετοχή και η ομιλία του π. Θεοκλήτου, εντάσσονται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων, που οργανώνονται για 19η συνεχή χρονιά στο Ναό, με την ευκαιρία της εορτής του Ευαγγελισμού και με τον γενικό τίτλο «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ 2017».
Καθ᾽ όλη την διάρκεια της ακολουθίας, οι πιστοί είχαν την ευλογία να προσκυνήσουν την Ιερά Εικόνα της «Παναγίας της Κοσμοσώτειρας», προστάτιδας της Θράκης και των απανταχού Θρακιωτών και τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Πατέρων της Όπτινα, που φιλοξενούνται στο Ναό την εορταστική αυτή περίοδο.

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΒΑΣΙΛΙΚΟΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ; ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ;

                                     ΒΑΣΙΛΙΚΟΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ; ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ;


Θεωρείς ότι το μέτρο της υπακοής που καλείσαι να κάνεις είναι πολύ λίγο. Και το θεωρείς αυτό γιατί θεωρείς τον εαυτούλη σου πιο πνευματικό, πιο ασκητικό, πιο “προχωρημένο”. Δεν αρκεί μια απλή νηστεία, δεν αρκεί ένας μικρός κανόνας. Έτσι όμως θεοποιείται η νηστεία, η ασκητικότητα, η εγκράτεια και χάνεται ο Χριστός. Προσπαθούμε να αυξήσουμε το μέσο χωρίς όμως προορισμό σωστό.
Η υπακοή που κάνουμε στον πνευματικό μας δείχνει την ταπείνωσή μας, εμείς προσπαθούμε να το “παίξουμε” πνευματικοί άνθρωποι ζητώντας από τον πνευματικό να μας βάλει επιτίμια ή κανόνες μεγάλους κτλ. Νομίζοντας ότι εάν έχουμε έναν μεγάλο κανόνα ή κάνουμε μεγάλες νηστείες πριν κοινωνήσουμε προοδεύουμε πνευματικά. Στην πνευματική ζωή όλα είναι σχετικά.

Διαβαστε  παρακατω ολο το αρθρο
Σου λέει ο πνευματικός σου, θα νηστεύεις τις καθορισμένες νηστείες της Εκκλησίας μας όχι μόνο με αποχή από τροφές αλλά και εγκράτεια παθών και θα προσέρχεσαι να κοινωνείς το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.
Και εσύ το κάνεις αυτό, όμως δεν το δέχεσαι, ταράσσεσαι γιατί θεωρείς ότι θα πρέπει να νηστέψεις και επιπλέον για να κοινωνήσεις. Αυτό τι σήμαίνει; ότι δεν με απασχολεί ο Χριστός, δεν βλέπω την άσκηση ως υπακοή, ταπείνωση και ενέργεια ερωτική προς τον Θεό αλλά με ενδιάφέρει το πως νιώθω εγώ, η προβολή του εγώ μου. Είναι σαν να λέγω, “ δεν μου αρκεί αυτό που μου λέγει ο πνευματικός, δεν αρκεί η αγάπη του Θεού για να συγχωρεθώ θα πρέπει εγώ να κάνω κάτι επιπλέον για να συγχωρεθώ και να μετέχω στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Πάλι δηλαδή βάζουμε το εγώ μας, την δική μας νοοτροπία, την δική μας σκέψη πάνω από του πνευματικου, πάνω από την Εκκλησία, πάνω και από τον Θεό.
---------------------------------
"Δεν αρκεί ο Θεός, αλλά χρειάζεται η αρετή μου για να σωθώ, η επιπλέον νηστεία μου, η επιπλέον εγκράτειά μου", έτσι σκεφτόμαστε. Χάνεται δηλαδή ο Χριστός που μου προσφέρεται και κάθομαι και προσπαθώ μόνος μου να βρω τον τρόπο για να γίνω του Χριστού, όπως ο λογισμός μου υπαγορεύει και όχι όπως ο πνευματικός μου είπε.
---------------------------------
Θεωρείς ότι το μέτρο της υπακοής που καλείσαι να κάνεις είναι πολύ λίγο. Και το θεωρείς αυτό γιατί θεωρείς τον εαυτούλη σου πιο πνευματικό, πιο ασκητικό, πιο “προχωρημένο”. Δεν αρκεί μια απλή νηστεία, δεν αρκεί ένας μικρός κανόνας. Έτσι όμως θεοποιείται η νηστεία, η ασκητικότητα, η εγκράτεια και χάνεται ο Χριστός. Προσπαθούμε να αυξήσουμε το μέσο χωρίς όμως προορισμό σωστό.
Η υπακοή που κάνουμε στον πνευματικό μας δείχνει την ταπείνωσή μας, εμείς προσπαθούμε να το “παίξουμε” πνευματικοί άνθρωποι ζητώντας από τον πνευματικό να μας βάλει επιτίμια ή κανόνες μεγάλους κτλ. Νομίζοντας ότι εάν έχουμε έναν μεγάλο κανόνα ή κάνουμε μεγάλες νηστείες πριν κοινωνήσουμε προοδεύουμε πνευματικά. Στην πνευματική ζωή όλα είναι σχετικά.
---------------------------------
Φυσικά και θα ασκούμαστε όπως μας προτείνει η Εκκλησία μας, από κει και πέρα όμως ότι επιπλέον κάνουμε θα πρέπει να γίνεται με την ευλογία του πνευματικού μας. Μην μας πιάνει ο ζήλος και φτάνουμε στα άκρα, γιατί υπάρχουν πολλά παραδείγματα που ο Θεός επέτρεψε τις πτώσεις ώστε οι άνθρωποι να δούνε ότι η άσκηση χωρίς υπακοή η οποία ασφαλίζει την πορεία μας στον Χριστό είναι άδικος κόπος.
---------------------------------
Ένας πνευματικός είπε σε μία κυρία να μην νηστεύσει μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή από λάδι και γαλακτοκομικά διότι είχε πρόβλημα υγείας, αυτή όμως τον παράκουσε θεωρώντας ότι θα ήταν μεγάλη “αποτυχία” εάν το έκανε. Το αποτέλεσμα; Ο οργανισμός της να μην αντέξει και έτσι την Μεγάλη Εβδομάδα να εισαχθεί στο νοσοκομείο και έτσι όχι μονο δεν μπόρεσε να κρατήσει το αλάδωτο αλλά να τρώει κρέας την Μεγάλη Παρασκευή.
---------------------------------
Όταν γίνονται με την ευλογία του πνευματικού μας, όταν γίνονται με ταπείνωση για χάρη της αγάπης του Χριστού μας τότε έρχεται στην ζωή μας η Χάρης του Παρακλήτου.

 

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017