προσφατες αναρτησεις

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Κατά το άγιο Βάπτισμα ένα νέο στοιχείο, στοιχείο υπερφυσικό, προστίθεται στη σύνθεσή μας.

Το άγιο Βάπτισμα μας δίνει κάτι, που τίποτ’ άλλο πάνω στη γη δεν μπορεί να μας δώσει.


Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Το άγιο Βάπτισμα μας δίνει κάτι, που τίποτ’ άλλο πάνω στη γη δεν μπορεί να μας δώσει: Ενώνει και συνδέει τη φύση μας με τη θεία χάρη.

Έτσι, ο άνθρωπος βγαίνει από την κολυμβήθρα όπως ένα αντικείμενο από το εργαστήριο. Πάρε, για παράδειγμα, μια χάλκινη καμπάνα, στην οποία έχει προστεθεί και ασήμι. Μια όμοια χάλκινη καμπάνα χωρίς ασήμι δεν διαφέρει εξωτερικά από την προηγούμενη, αλλά η σύνθεσή της είναι διαφορετική, ο ήχος της διαφορετικός, η ποιότητά της διαφορετική, η αξία της διαφορετική. 

Όμοια διαφέρουν και δύο άνθρωποι, από τους οποίους ο ένας είναι βαπτισμένος και ο άλλος αβάπτιστος. Στην περίπτωση αυτή η διαφορά τους είναι ότι ο πρώτος έχει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ενώ ο δεύτερος δεν την έχει. 
Η χάρη του Αγίου Πνεύματος συμπράττει με το βάπτισμα, αφού ο άνθρωπος βαπτίζεται τόσο με το νερό όσο και με το Άγιο Πνεύμα. Βαπτισμένος και αβάπτιστος είναι φαινομενικά ίδιοι.

Στην πραγματικότητα, όμως, ως προς τη σύνθεσή τους είναι εντελώς διαφορετικοί....

Κατά το άγιο Βάπτισμα ένα νέο στοιχείο, στοιχείο υπερφυσικό, προστίθεται στη σύνθεσή μας. Και αφότου προστεθεί, παραμένει κρυμμένο και ενεργεί μυστικά στη φύση μας. Βαπτιζόμαστε νήπια ή και βρέφη. Μολονότι αγνοούμε τι συμβαίνει μέσα μας, η χάρη ενώνεται μαζί μας και αρχίζει να ενεργεί στην ύπαρξή μας κατά την άπειρη αγαθότητα του Θεού και κατά την πίστη των γονιών και των αναδόχων μας. 
Μεγαλώνοντας, δεν μπορούμε να διακρίνουμε τι σ’ εμάς είναι από τη φύση και τι από τη χάρη, η οποία, από την ώρα ακριβώς του βαπτίσματος, βρίσκεται και ενεργεί μέσα μας με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο. 

Στα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού, όταν οι άνθρωποι βαπτίζονταν σε μεγάλη ηλικία, η ενέργεια της χάριτος στους νεοφώτιστους ήταν άμεσα αισθητή από τους ίδιους και αντιληπτή από τους άλλους. 
Ιδιαίτερα εντυπωσιακές ήταν οι αλλαγές στα ήθη και το βίο των νέων χριστιανών.

Ένας οργίλος άνθρωπος, λ.χ., γινόταν πράος, ένας υπερήφανος ταπεινός, ένας φιλάργυρος γενναιόδωρος, ένας ακόλαστος αγνός κ.ο.κ.

Κάτι τέτοιο έγινε, αναμφίβολα, και μ’ εμάς στη κολυμβήθρα του αγίου βαπτίσματος.Μεγαλώνοντας, όμως, και συνειδητοποιώντας τα χαρίσματα μας -όποια και όσα έχει ο καθένας μας-, περηφανευόμαστε και ξιπαζόμαστε, γιατί τα αποδίδουμε στον εαυτό μας. Κάθε χάρισμά μας, ωστόσο, πρέπει να το αποδίδουμε στη χάρη του Θεού, που αναδημιουργεί ό,τι φυσικό έχουμε μέσα μας, αλλά και μας δίνει πολλά νέα δώρα.
Η χάρη ενεργεί μυστικά στον άνθρωπο από τη νηπιακή ηλικία, αμέσως μετά το βάπτισμα. 
Ανανεώνεται με τη μετάληψη των αχράντων Μυστηρίων του σώματος και του αίματος του Χριστού. 

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουμε, και πρώτιστα η οικογένειά μας, αν έχει πίστη και ευσέβεια, αφήνει ελεύθερη τη χάρη να ενεργήσει σ’ εμάς μέσω της χριστιανικής ανατροφής. Έτσι περνάμε την παιδική και εφηβική ηλικία σε συνθήκες εντελώς ανόμοιες μ’ εκείνες των αβάπτιστων. Δεν σου δίνει ευχαρίστηση η ιδέα ότι είσαι πολύ ευνοημένη από τη θεία πρόνοια; Δόξασε γι’ αυτό τον Κύριο.
Η χάρη ενεργεί μυστικά, αλλά συχνά εκδηλώνεται ανοιχτά σε ιερά έργα. 
Όσο πιο πολύ ασκείσαι, όσο πιο πολύ τρίβεσαι, όπως λέμε, στη χριστιανική ζωή, τόσο πιο έντονα θα δοκιμάζεις την ενέργεια της χάριτος. 

Μέσα στα ξύλα υπάρχει φωτιά, μα είναι κρυμμένη- τρίψε δύο ξύλα, και θα δεις να εμφανίζονται πρώτα καπνός κι έπειτα φλόγα.
Στο κεχριμπάρι και στο ισπανικό κερί υπάρχει ηλεκτρισμός, μα δεν φαίνεται· τρίψε ένα κομμάτι, και θα το δεις να σπιθοβολάει και να έλκει μικρά σωματίδια. 
Ο τηλέγραφος είναι σιωπηλός, αλλά με την τριβή η συσκευή του παράγει ηλεκτρισμό και τον ενεργοποιεί.
«Τρίψε», λοιπόν, κι εσύ τη ψυχή σου, θέρμανε την με τη χριστιανική ζωή, για να εκδηλωθεί μέσα σου η ζωντανή ενέργεια της θείας χάριτος. 
Μόνο, μη λυπάσαι τον εαυτό σου...


Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, «Ο δρόμος της ζωής», εκδ. Ι.Μ.Παρακλήτου.
https://proskynitis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_345.html

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

«Καταδικασμένοι» να είναι αθάνατοι


Οι άνθρωποι καταδίκασαν τόν Θεό σέ θάνατο· ο Θεός όμως μέ τήν Ανάστασή Του «καταδικάζει» τούς ανθρώπους σέ αθανασία. Στά χτυπήματα τούς ανταποδίδει τούς εναγκαλισμούς· στίς ύβρεις τίς ευλογίες· στό θάνατο τήν αθανασία. Ποτέ δέν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος πρός τόν Θεό όσο όταν Τόν σταύρωσαν· καί ποτέ δέν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη πρός τούς ανθρώπους όση όταν ανέστη… Οι άνθρωποι ήθελαν νά καταστήσουν τόν Θεό θνητό, αλλ᾿ ο Θεός μέ τήν Ανάστασή Του κατέστησε τούς ανθρώπους αθάνατους. Ανέστη ο σταυρωθείς Θεός καί απέκτεινε τόν θάνατο. Ο θάνατος δέν υπάρχει πλέον. Η αθανασία κατέκλυσε τόν άνθρωπο καί όλους τούς κόσμους του.

Μέ τήν Ανάσταση τού Θεανθρώπου η ανθρώπινη φύση οδηγήθηκε τελεσίδικα στήν οδό τής αθανασίας καί έγινε φοβερή καί γιά τόν ίδιο τόν θάνατο. Διότι πρίν από τήν Ανάσταση τού Χριστού ο θάνατος ήταν φοβερός γιά τόν άνθρωπο, ενώ μέ τήν Ανάσταση τού Κυρίου γίνεται ο άνθρωπος φοβερός γιά τόν θάνατο. Άν ο άνθρωπος ζεί μέ πίστη στόν αναστάντα Θεάνθρωπο, ζεί υπεράνω τού θανάτου. Καθίσταται απρόσβλητος καί από τόν θάνατο. Ο θάνατος μετατρέπεται σέ «υποπόδιον τών ποδών αυτού»: «Πού σου, θάνατε, τό κέντρον; πού σου, άδη, τό νίκος;»[1].Έτσι, όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος πεθαίνει, αφήνει απλώς τό ένδυμα τού σώματός του, γιά νά τό ενδυθεί ξανά κατά τήν ημέρα τής Δευτέρας Παρουσίας.

Μέχρι τήν Ανάσταση τού Θεανθρώπου Χριστού ο θάνατος ήταν η δεύτερη φύση τού ανθρώπου· η πρώτη ήταν η ζωή, καί ο θάνατος η δεύτερη. Ο άνθρωπος είχε συνηθίσει τόν θάνατο ως κάτι τό φυσικό. Αλλά μέ τήν Ανάστασή Του ο Κύριος άλλαξε τά πάντα: Η αθανασία έγινε η δεύτερη φύση τού ανθρώπου, έγινε κάτι τό φυσικό στόν άνθρωπο, καί τό αφύσικο έγινε ο θάνατος…

Ο άνθρωπος γεννιέται πραγματικά όχι όταν τόν φέρει στόν κόσμο η μητέρα του, αλλά όταν πιστέψει στόν αναστάντα Σωτήρα Χριστό· διότι τότε γεννιέται στήν αθά­νατη καί αιώνια ζωή, ενώ η μητέρα γεννά τό παιδί πρός θάνατον, γιά τόν τάφο. Η Ανάσταση τού Χριστού είναι η μητέρα «πάντων ημών», όλων τών χριστιανών, η μητέ­ρα τών αθανάτων. Μέ τήν πίστη στόν Ανάσταση τού Κυρίου γεννιέται ξανά ο άνθρω­πος, γεννιέται γιά τήν αιωνιότητα…

Σέ τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιώνονται καί τά τέσσερα Ευαγγέλια τού Χρι­στού: «Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!»… Σέ καθεμιά από αυτές τίς λέξεις βρίσκεται από ένα Ευαγγέλιο, καί στά τέσσερα Ευαγγέλια βρίσκεται όλο τό νόημα όλων τών κόσμων τού Θεού, ορατών καί αοράτων…

Γι᾿ αυτό γιά τήν ανθρώπινη ύπαρξη ο αναστάς Κύριος είναι τά πάντα εν πάσι σέ όλους τούς κόσμους: ό,τι τό Ωραίο, τό Καλό, τό Αληθινό, τό Αγαπητό, τό Χαρμόσυνο, τό Θεϊκό, τό Σοφό, τό Αιώνιο. Αυτός είναι όλη η Αγάπη μας, όλη η Αλήθεια μας, όλη η Χαρά μας, όλο τό Αγαθό μας, όλη η Ζωή μας, η Αιώνια Ζωή σέ όλες τίς θείες αιωνιό­τητες καί απεραντοσύνες.

Γι᾿ αυτό καί πάλι καί πολλές καί αναρίθμητες φορές «Χριστός ανέστη»!

Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς
μεταγλωττισμένο απόσπασμα
από το βιβλίο Άνθρωπος και Θεάνθρωπος

[1] Πρβλ. Α´ Κορ. ιε´ 55-56.

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Η θεραπεία της μοναξιάς (Αν είσαι μόνος πρέπει να το διαβάσεις)


Αν είσαι μόνος αδελφέ, άρπαξε την ευκαιρία. 
Ανάπεμπε ύμνους στον Τρισάγιο Θεό μας.

Δόξαζέ Τον πολλές φορές στην διάρκεια της ημέρας, διότι κάποιοι άλλοι Τον υβρίζουν και Τον βλασφημούν (καθημερινώς).

Ύμνει την Παναγία μας, λέγε τους Χαιρετισμούς της. 
Είναι έργο αγγελικό. Τώρα δεν έχεις πλέον άλλες μέριμνες και φροντίδες οικογενειακές. Ίσως είσαι και συνταξιούχος. 
Εκμεταλλεύσου την περίστασι. 
Αγίαζε τον χρόνο σου.

Είσελθε εις το «ταμείον» σου [σε ένα ήσυχο σημείο η «στην καρδιά σου»] και προσεύχου, αδελφέ μου, μην αμελείς αυτό το καθήκον. Έχομε ευθύνη για την κατάστασι που επικρατεί γύρω μας.

Προσεύχου για όλο τον κόσμο, για την ταλαίπωρη πατρίδα μας που την συκοφάντησαν, ν᾿ αναστηθή και πάλι. Γιά την μετάνοια και συντριβή των ορθοδόξων ελλήνων.

Γι᾿ αυτούς που αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή —για να κρατήσουν την ορθόδοξη πίστι αλώβητη από τους ποικιλώνυμους εχθρούς της και ιδιαιτέρως από την παναίρεσι του οικουμενισμού— και πολεμούνται λυσσωδώς.

Ν᾿ αναδειχθούν κι άλλοι ομολογηταί της ορθοδόξου πίστεως και Ιεράρχες άξιοι «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι».

Κλείσε την τηλεόρασι· δεν σού προσφέρει τίποτε.

Καί προσεύχου, αδελφέ μου, κάνεις πολύ σπουδαίο έργο:

Γιά την ελληνορθόδοξη οικογένεια, να μη χάση την δομή της· να μην σαλευθούν τα θεμέλιά της.

Γιά τους ασθενείς, για τους γέροντες και τους διακονητές τους, για δύναμι και υπομονή.

Γιά τους νοσηλευομένους στις εντατικές κλινικές, για υπομονή.

Γιά τους γιατρούς και νοσηλευτάς, να τους φωτίζη ο Θεός να δίνουν τις κατάλληλες διαγνώσεις, να κάνουν σωστές ενέργειες.

Προσεύχου για τους εκπαιδευτικούς μας, να μεταφέρουν τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, τα ιδανικά της φυλής, στα παιδιά μας. Να μείνουν όρθιοι στις επάλξεις, στο καθήκον, στην αποστολή τους.

Γιά τους εργαζομένους, για τους πολλούς ανέργους, για τους απογοητευμένους, να μη χάσουν την ελπίδα τους στο Θεό και έλθουν σε απόγνωσι.

Γιά τους φυλακισμένους, μάλιστα δε διά τους αδίκως φυλακισμένους, γι᾿ αυτούς που τους συμπαραστέκονται.

Γιά τα εγκαταλελειμμένα, για τα παραβατικά παιδιά. Γιά τους νέους μας, για τους ναρκομανείς, για τους πλανεμένους, να βρούν την οδό της σωτηρίας.

Γιά τους πολυτέκνους, για τους χρεωμένους.

Προσεύχου για την αφύπνισι και ενότητα του ορθοδόξου ελληνικού λαού!

Γιά το μικρό ποίμνιο [δηλ. τους λίγους και απομονωμένους πιστούς].

Γιά την προστασία πάντων ημών από τα επερχόμενα δεινά!

Γιά τους μοναχικούς ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκωνται, στην Ελλάδα η στο εξωτερικό.

Γιά τον Ιερό κλήρο· για τους εργαζομένους υπέρ της δόξης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Κάνεις πολύ σπουδαίο έργο.

Προσεύχου ιδιαιτέρως για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας, για την ανάπαυσί τους· το περιμένουν. Είναι η καλύτερη ελεημοσύνη και ιεραποστολή.

—Μελέτα τον λόγο του Θεού, την αγία Γραφή! Ιδιαιτέρως την Καινή Διαθήκη. Εμβάθυνε σ᾿ αυτήν. Θα γλυκαίνεται «ο λάρυγξ» σου, θα φωτίζεται ο νούς σου, θα ηρεμή η ψυχή σου. Καθώς και το Ψαλτήριο.

Αν είσαι μόνος, αδελφέ, αν έχης αυλή η μπαλκόνι, ρίξε λίγα ψίχουλα σ᾿ ένα σκεύος, για να ᾽ρθουν περιστέρια η άλλα πετεινά του ουρανού· θα έχης πολύ καλή συντροφιά και θα χαίρεσαι. Μίλα μαζί τους.

Φύτεψε και λίγα λουλούδια η δένδρα, αν έχης χώρο, και δόξαζε τον Θεό.

Η αγαθή Του Πρόνοια στην δυσκολία η αρρώστια σου δεν θα σ᾿ αφήση. Θα προνοήση για σένα. Πως είναι δυνατόν να σ᾿ εγκαταλείψη; Αφού φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού· για σένα το πλάσμα των χειρών του, τον λογικό άνθρωπο, για τον οποίο έχυσε το αίμα του πάνω στον σταυρό, θ᾿ αδιαφορήση;

Εσύ, μόνο, έλπιζε εις Αυτόν.

Αν είσαι μόνος, αδελφέ, έχεις πολλά να κάνης
.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως


Theoktistos Diktapanidis
1 ώρα · Δράμα, Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ·

" Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται ,
Πάσχα τὸ πύλας ἡμῖν τοῦ παραδείσου ἀνοῖξαν ,
Πάσχα πάντας ἁγιάζον πιστούς " .
Πάσχα σημαίνει πέρασμα , πέρασμα ἱστορικό , τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὴ δουλεία τῆς Αἰγύπτου στὴ γῆ τῶν θεϊκῶν ἐπαγγελιῶν καὶ ὑποσχέσεων , πέρασμα μυστικό , τῶν χριστιανῶν ἀπὸ τὸ σκότος τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς στὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως , ἀπὸ τὸν θρῆνο τοῦ πάθους στὴ χαρὰ τῆς νίκης , ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τοῦ « τετέλεσται » στὴν ἔκπληξη τοῦ « ἠγέρθη , οὐκ ἔστιν ὧδε » , ἀπὸ τὸν σεισμὸ τοῦ σταυρροῦ στὸν συγκλονισμὸ τοῦ κενοῦ μνημείου , ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ νεκροῦ ἐσταυρωμένου Χριστοῦ στὴν ἔκσταση τῆς θέας τοῦ ἀναστημένου Θεοῦ , ἀπὸ τὴν ἀγριότητα τῆς ἀνθρώπινης ἐγκατάλειψης στὴ χαρὰ καὶ τὴν εἰρήνη τῆς θεϊκῆς παρουσίας , ἀπὸ τὴ δύναμη τῆς ἁμαρτίας στὴ συντριβὴ τοῦ διαβόλου , ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ θανάτου ποὺ ἀποδεικνύει ὁ σταυρὸς καὶ ὁ τάφος στὴ μεγάλη νίκη ποὺ μαρτυρεῖ τὸ ἄδειο μνῆμα .
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου γκρεμίζει τὶς θύρες τοῦ ᾍδου καὶ ἀνοίγει διάπλατα τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου , δίνοντας ἔτσι τὴ δυνατότητα τοῦ ἁγιασμοῦ σὲ ὅλους μας " Πάσχα πάντας ἁγιάζον πιστούς " .
Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πίστη στὸν Ἀναστάντα Κύριο εἶναι ἡ βαθύτερη ἀνάγκη καὶ ἡ οὐσιαστικότερη ἐπιλογὴ στὴ ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου . Πίστη ὅμως ποὺ νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν " ἀπαρχὴ ἄλλης βιοτῆς " , καινούργιας ζωῆς αἰώνιας προοπτικῆς .
Ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως , Ἐκκλησία δηλαδὴ ποὺ τρέφεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ ζεῖ μὲ τὴν προσδοκία καὶ τῆς δικῆς μας αἰωνίου ἀναστάσεως . Λέγει ὁ Κύριος " ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται ", καὶ ἂν πεθάνει , δὲν τελειώνει , ἀλλὰ ζεῖ καὶ μεταβαίνει ἐκ τοῦ θανάτου στὴ ζωή . Ὁ θάνατος ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς αἰώνιας ζωῆς .
Σὲ ἄλλο πάλι σημεῖο τονίζει τὸ θεϊκὸ στόμα Του " ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος " . Μὲ ἄλλα λόγια αὐτὸς ποὺ πιστεύει στὸν Χριστὸ ὡς Ἀναστάντα καὶ τὸν ὁμολογεῖ ὡς Θεό , αὐτὸς καὶ τὴν ἁμαρτία νικᾶ καὶ τὸν θάνατο δὲν φοβᾶται καὶ μεταμορφώνεται ὁ ἴδιος σὲ πηγὴ ζωῆς .
Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἐπένδυση ἀπὸ αὐτὴν τῆς πίστεως στὴν θεότητα τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὁμολογίας τῆς Ἀναστάσεώς Του . Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀδικία γιὰ κάποιον ἀπὸ τὸ νὰ μεταμορφώσει αὐτὴ τὴ δυνατότητα τῆς πίστεως σὲ ἀμφιβολία ἢ σὲ νεκρὸ γράμμα .
Ὁ κίνδυνος ἀγαπητοί μου ἀδελφοί , νὰ πνιγοῦμε κάτω ἀπὸ τὰ ἄγρια κύματα τῶν ὀρθολογιστικῶν ἀμφιβολιῶν καὶ ἢ νὰ παρασυρθοῦμε ἀπὸ τοὺς θυελλώδεις ἀνέμους τῆς σύγχρονης κοσμικῆς ἀντίληψης ἢ ἀκόμη νὰ μείνουμε ἀδιάφοροι κάτω ἀπὸ ρηχότητα τῶν ἑορταστικῶν πανηγυρισμῶν τοῦ λεγόμενου ἑλληνικοῦ Πάσχα εἶναι ὁρατός . Ἡ χαρὰ ποὺ οἱ πασχαλιάτικοι ἑορτασμοὶ προσφέρουν σβήνει μόλις σβήσουν οἱ λαμπάδες , τελειώνει μόλις φᾶμε τὸ ἀρνί , εἶναι εὔθραυστη σὰν τὰ τσόφλια ἀπὸ τὰ κόκκινα αὐγά , ξεχνιέται μόλις τελειώσουν οἱ ἀργίες .
Ἀντίθετα , ὁ πνευματικὸς ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα , ποὺ στηρίζεται πάνω στὴν ἀκλόνητη πίστη στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν πραγματικὰ ἀναστημένη ζωή μας εἶναι αἰώνιος , δίχως τέλος , ἀνέσπερος , οὔτε ἐξαντλεῖται οὔτε ἐξαντλεῖ .
Ἐπιτρέψτε μου λοιπόν , μὲ ἀφορμὴ αὐτὴ τὴν ἐπικοινωνία μου μαζί σας , νὰ προτρέψω ὅλους σας , τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως νὰ μὴν ἐγκαταλείψουμε τὸν Ἀναστημένο Χριστὸ στὸν ναό , νὰ μείνουμε κοντά Του ὅσο μπορεῖ ὁ καθένας , γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ πάρουμε μαζὶ μὲ τὸ ἅγιο φῶς καὶ τὸν Χριστό , τὸ πραγματικὸ φῶς στὰ σπίτια μας , νὰ Τὸν βάλουμε στὴν καθημερινή μας ζωή , νὰ Τὸν ἐγκαταστήσουμε στὸ κέντρο τῆς ψυχῆς μας .
Νὰ εἶστε δὲ βέβαιοι ὅτι ἔτσι Αὐτὸς θὰ διαλύσει τὴ νύχτα καὶ τὴ βαθειὰ θλίψη ποὺ ὡς λαὸς καὶ κοινωνία περνᾶμε .
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ μπορεῖ καὶ θὰ φέρει τὸ Πάσχα καὶ στὴ δική μας ζωή .