Μέσα στης νύχτας το σκοτάδι,
ακούγονται οι κτύποι των κυμάτων,
και μέσα στου μυαλού το βράδυ,
ξυπνά η φυλακή των αισθημάτων.
---
Το ίδιο τώρα όπως και τότε ,
χωρίς να το γεράσουνε τα χρόνια,
ένα τεράστιο γιατί πλανιέται,
νέο, ακμαίο, τυλιγμένο στου πάθους τα σεντόνια,
---
Ποιό το αθάνατο νερό που πίνει;
γιατί ποτέ του δεν πεθαίνει;
Τι είναι αυτό που ζωή του δίνει;
και αναλλοίωτο για πάντα μένει;
---
Πότε, Δαίμονα, τα μάτια σου θα κλείσεις;
Πότε στα σκοτάδια σου παντοτινά θα βυθιστείς;
Πότε ελεύθερο το νου θ΄ αφήσεις;
Πότε απ τον θρόνο σου θα γκρεμιστείς;
ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ10ΙΟΥΛ2026
