ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ

 

Μέσα  στου χρόνου  την ροή ,

την ακατάπαυστα  κινούμενη εμπρός,

αιχμαλωτίζω  την στιγμή,

που ΄ναι για μένα θησαυρός.

---

Κάτι  ξυπνάει  μέσα μου μια νοσταλγία,

μιά  ανεξήγητη πνοή, ριπή ανέμου,

κι΄ αρχίζω να μετέχω σ΄ άυλη  λειτουργία,

και  ότι ζω  δεν το φαντάστηκα ποτέ μου.

---

Και  τότε  δεν ορίζω την καρδιά,

άλλος κρατάει το τιμόνι,

το φως του με χαιδεύει απαλά,

κι΄ όλο χαίρεται  γιατί δεν θα΄ναι  μόνη.

---

Όταν τελειώσει το γιορτάσι της χαράς,

και ακούγονται οι χτύποι της σαν πρώτα,

τότε  στην σάρκα μέσα που φοράς,

σημάδια άφησαν πολλά τα θεία φώτα.

ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ10ΙΟΥΛ2026

ΓΙΑΤΙ ;

  

Μέσα  στης  νύχτας  το  σκοτάδι,

ακούγονται οι κτύποι  των  κυμάτων,

και μέσα  στου μυαλού το βράδυ,

ξυπνά η φυλακή των αισθημάτων.

---

Το  ίδιο   τώρα όπως  και τότε ,

χωρίς  να το  γεράσουνε τα χρόνια,

ένα τεράστιο γιατί πλανιέται,

νέο, ακμαίο, τυλιγμένο  στου  πάθους τα σεντόνια,

---

Ποιό το  αθάνατο νερό που πίνει;

γιατί  ποτέ του δεν πεθαίνει;

Τι είναι αυτό που ζωή του δίνει;

και  αναλλοίωτο  για πάντα μένει;

---

Πότε, Δαίμονα, τα μάτια σου θα κλείσεις;

Πότε στα  σκοτάδια σου  παντοτινά  θα  βυθιστείς;

Πότε  ελεύθερο το  νου θ΄ αφήσεις;

Πότε απ  τον θρόνο σου θα  γκρεμιστείς;

ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ10ΙΟΥΛ2026