Το Δασωτό ερήμωσε,
το Νευροκόπι κλαίει,
και μέσα στην μαυρίλα του,
μοιρολογά και λέει.
---
Από παιδιά ορφάνεψα,
το γέλιο τους μου λείπει,
αντί για παιδικές φωνές,
ακούγονται οι λύκοι.
---
Νέοι δεν παν στα Οχυρά ,
να μάθουν ιστορία!
Πως λιγοστέψαν τα χωριά !
Μας βρήκε τιμωρία !
---
Όταν χτυπήσει πένθιμα,
μιά πρωινή καμπάνα,
από την Δράμα έρχονται,
γιά λίγο και γιά πάντα!
---
Ύστερα πάλι φεύγουνε,
θλιμμένοι οι ζωντανοί τους,
κι΄ αφήνουν στ΄ άψυχα χωριά ,
να μένουν οι νεκροί τους.
ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ11ΟΚΤ2026
