Το φλογερό του χρόνου βέλος,
σαν αστραπή ξεκίνησε χωρίς να βρεί το τέλος,
ξωπίσω σέρνει ωκεανούς,
κόσμους μεγάλους και μικρούς,
πλανήτες νεφελώματα ,άπειρους γαλαξίες.
Κι αχόρταγα σε κατατρών άπειρα ερωτήματα,
και χίλιες απορίες.
Ποιός είμαι και που βρέθηκα ;
Τι είναι αυτός ο κόσμος;
Ποιά δύναμη τον συγκρατεί;
Πως λειτουργεί ο νόμος;
Ο χρόνος γίνεται εχθρός βλέπω να με πληγώνει,
από τα δόντια της φθοράς κανένας δεν γλυτώνει.
ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ22012026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου