στην πρωινή σου εκδρομή,
ακούγοντας το κύμα.
Βλέπεις τον γλάρο να πετά,
και ξένοιαστα ν΄ αποζητά,
λίγης τροφής το νήμα.
Η νυσταγμένη του φωνή,
που διακόπτει την σιγή,
μας λέει καλημέρα.
Λίγο πιο πέρα στα βαθειά,
βλέπω να χάνεται γοργά,
μιάν άσπρη τσιμινιέρα,
από το πλοίο της γραμμής,
που έφτασε με της αυγής,
τις ντροπαλές ακτίνες.
ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ19082026

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου