προσφατες αναρτησεις

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Όταν χάσεις κάτι τότε καταλαβαίνεις την αξία του

σταυρου  γιαννης
 Η μεγαλύτερη απώλεια
Όταν χάσεις κάτι τότε καταλαβαίνεις την αξία του, λέμε.
Όντως, ισχύει κάτι τέτοιο, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε πρόσωπα που είχαμε στην ζωή μας και πλέον έχουν απομακρυνθεί ή πλέον δεν είναι στην ζωή. Τώρα καταλαβαίνουμε μέσα από την απουσία τους την σημαντικότητα της παρουσίας τους μέσα στην ζωή μας.
Επίσης ισχύει με την υγεία μας. Δεν εκτιμούμε την υγεία μας όταν την έχουμε. Την θεωρούμε δεδομένη. Η παρουσία του πόνου στην ζωή μας, μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του αγαθού της υγείας.
----------------------------
Όταν χάσεις κάτι τότε καταλαβαίνεις την αξία του, λέμε.
Πάνω απ’ όλα όμως, πάνω από την εφαρμογή αυτής της φράσης με πρόσωπα ανθρώπινα και με την υγεία μας στέκει κάτι άλλο, νομίζω.
Ισχύει τότε που χάνεις τον Χριστό.
Τότε που τα πάθη σου σε κυριεύουν.
Τότε που η πτώση είναι η καθημερινότητά σου.
Τότε που πιάνεις πάτο πνευματικό, συναισθηματικό, ψυχοσωματικό.
Τότε που καταλαβαίνεις ότι ο Χριστός ήταν αυτός που σε κρατούσε όρθιο πάνω στην μανιασμένη θάλασσα, και εσύ που νόμιζες ότι μόνος σου κατάφερες να περπατάς πάνω στα κύματα.
Τότε που καταλαβαίνεις ότι ο Χριστός ήταν δίπλα σου τότε που το κρεβάτι ενός νοσοκομείου ήταν το σπιτικό του.
Τότε που καταλαβαίνεις ότι ο Χριστός σε παρηγορούσε τότε που σε πρόδωσαν πρόσωπα αγαπημένα και οικεία, τότε που σε πλήγωσαν.
----------------------------
Είναι αυτή η απώλεια η πιο μεγάλη. Το να χάσεις τον Χριστό. Κι αν το καταλάβεις είναι παρήγορο, γιατί τότε θα Τον αναζητήσεις και πάλι, σίγουρα.
Για να σου λείπει, σημαίνει ότι γεύτηκες έστω για λίγο την αγάπη Του, την αγκαλιά Του, την συγχώρεσή Του, την αποδοχή Του. Σου λείπει γιατί θυμάσαι την διακριτική Του παρουσία.
Παρήγορο, διότι γεννά μέσα σου ξανά την ελπίδα να τα ξαναβρείτε.
Μάλλον, να Τον αφήσεις ξανά να σε πλησιάσει. Διότι ποτέ δεν έφυγε ουσιαστικά από κοντά σου. Ήταν πάντα εκεί, μα συ δεν Τον αισθανόσουν. Προτιμούσες τις εμπαθείς αισθήσεις σου, τα ηδονικά παραισθησιογόνα. Προτιμούσες τα υποκατάστατά Του.
Τώρα όμως η απουσία Του είχε νόημα βαθύ, γιατί η παρουσία Του τελικά ήταν καταλυτική για την ζωή σου.
Τώρα καταλαβαίνεις. Τώρα που δεν Τον έχεις.
----------------------------
Κι όμως δεν είναι αργά.
Όταν χάσεις τον Χριστό...μην φοβηθείς.
Δίπλα σου είναι.
Απλά μίλα Του και πάλι με την προσευχή σου.
Δώσε Του το χέρι σου για σ' αρπάξει, να σε κάνει και πάλι να χαθείς μέσα στην αγκαλιά Του.
Απλά χαμογέλα Του και πάλι.
Αυτός πάντα σου χαμογελά...ακόμα και τότε που Τον χάνεις.