Related Posts :



.

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ-ΔΡΑΜΑ-ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ-ΔΡΑΜΑ-ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

προσφατες αναρτησεις

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

«Καταδικασμένοι» να είναι αθάνατοι


Οι άνθρωποι καταδίκασαν τόν Θεό σέ θάνατο· ο Θεός όμως μέ τήν Ανάστασή Του «καταδικάζει» τούς ανθρώπους σέ αθανασία. Στά χτυπήματα τούς ανταποδίδει τούς εναγκαλισμούς· στίς ύβρεις τίς ευλογίες· στό θάνατο τήν αθανασία. Ποτέ δέν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος πρός τόν Θεό όσο όταν Τόν σταύρωσαν· καί ποτέ δέν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη πρός τούς ανθρώπους όση όταν ανέστη… Οι άνθρωποι ήθελαν νά καταστήσουν τόν Θεό θνητό, αλλ᾿ ο Θεός μέ τήν Ανάστασή Του κατέστησε τούς ανθρώπους αθάνατους. Ανέστη ο σταυρωθείς Θεός καί απέκτεινε τόν θάνατο. Ο θάνατος δέν υπάρχει πλέον. Η αθανασία κατέκλυσε τόν άνθρωπο καί όλους τούς κόσμους του.

Μέ τήν Ανάσταση τού Θεανθρώπου η ανθρώπινη φύση οδηγήθηκε τελεσίδικα στήν οδό τής αθανασίας καί έγινε φοβερή καί γιά τόν ίδιο τόν θάνατο. Διότι πρίν από τήν Ανάσταση τού Χριστού ο θάνατος ήταν φοβερός γιά τόν άνθρωπο, ενώ μέ τήν Ανάσταση τού Κυρίου γίνεται ο άνθρωπος φοβερός γιά τόν θάνατο. Άν ο άνθρωπος ζεί μέ πίστη στόν αναστάντα Θεάνθρωπο, ζεί υπεράνω τού θανάτου. Καθίσταται απρόσβλητος καί από τόν θάνατο. Ο θάνατος μετατρέπεται σέ «υποπόδιον τών ποδών αυτού»: «Πού σου, θάνατε, τό κέντρον; πού σου, άδη, τό νίκος;»[1].Έτσι, όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος πεθαίνει, αφήνει απλώς τό ένδυμα τού σώματός του, γιά νά τό ενδυθεί ξανά κατά τήν ημέρα τής Δευτέρας Παρουσίας.

Μέχρι τήν Ανάσταση τού Θεανθρώπου Χριστού ο θάνατος ήταν η δεύτερη φύση τού ανθρώπου· η πρώτη ήταν η ζωή, καί ο θάνατος η δεύτερη. Ο άνθρωπος είχε συνηθίσει τόν θάνατο ως κάτι τό φυσικό. Αλλά μέ τήν Ανάστασή Του ο Κύριος άλλαξε τά πάντα: Η αθανασία έγινε η δεύτερη φύση τού ανθρώπου, έγινε κάτι τό φυσικό στόν άνθρωπο, καί τό αφύσικο έγινε ο θάνατος…

Ο άνθρωπος γεννιέται πραγματικά όχι όταν τόν φέρει στόν κόσμο η μητέρα του, αλλά όταν πιστέψει στόν αναστάντα Σωτήρα Χριστό· διότι τότε γεννιέται στήν αθά­νατη καί αιώνια ζωή, ενώ η μητέρα γεννά τό παιδί πρός θάνατον, γιά τόν τάφο. Η Ανάσταση τού Χριστού είναι η μητέρα «πάντων ημών», όλων τών χριστιανών, η μητέ­ρα τών αθανάτων. Μέ τήν πίστη στόν Ανάσταση τού Κυρίου γεννιέται ξανά ο άνθρω­πος, γεννιέται γιά τήν αιωνιότητα…

Σέ τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιώνονται καί τά τέσσερα Ευαγγέλια τού Χρι­στού: «Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!»… Σέ καθεμιά από αυτές τίς λέξεις βρίσκεται από ένα Ευαγγέλιο, καί στά τέσσερα Ευαγγέλια βρίσκεται όλο τό νόημα όλων τών κόσμων τού Θεού, ορατών καί αοράτων…

Γι᾿ αυτό γιά τήν ανθρώπινη ύπαρξη ο αναστάς Κύριος είναι τά πάντα εν πάσι σέ όλους τούς κόσμους: ό,τι τό Ωραίο, τό Καλό, τό Αληθινό, τό Αγαπητό, τό Χαρμόσυνο, τό Θεϊκό, τό Σοφό, τό Αιώνιο. Αυτός είναι όλη η Αγάπη μας, όλη η Αλήθεια μας, όλη η Χαρά μας, όλο τό Αγαθό μας, όλη η Ζωή μας, η Αιώνια Ζωή σέ όλες τίς θείες αιωνιό­τητες καί απεραντοσύνες.

Γι᾿ αυτό καί πάλι καί πολλές καί αναρίθμητες φορές «Χριστός ανέστη»!

Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς
μεταγλωττισμένο απόσπασμα
από το βιβλίο Άνθρωπος και Θεάνθρωπος

[1] Πρβλ. Α´ Κορ. ιε´ 55-56.